Majeranek i tymianek

Witajcie,

na wstępie chciałam Wam bardzo podziękować

za tak cudowne komentarze!

Pozwólcie Kobitki Kochane, że zrobię to w tym miejscu, 

dziękując za piękne słowa,

motywujące do działania :)

Tak więc idąc za ciosem pora na przedstawienie kolejnej pracy.

Czas na małą metamorfozę.

Ok, wcale taka mała ona nie była, bo zajęła pół soboty,

nawet o niedzielny poranek zahaczając, bo jak wiadomo samo się nie polakieruje  ;)

Lania wody nie będzie

Czwartek minął w mgnieniu oka, 

jednak coś namacalnego po nim u mnie zostało.

Stworzona w przypływie weny twórczej...

no dobra, nudziło mi się

 i musiałam

coś zmajstrować :D

Osłonka na doniczkę w bardzo oryginalnym wydaniu. O ile sam pomysł na imitację pompy i do tego czegoś jakby miednicy, czy tez drewnianej balii, trafiony w 10, to zachwytów nad jakością tegoż drewienka o wiele mniej. Ale taką zdobyłam, taką mam ;)

O tym, że często w pracach przemycam kolor miętowy większość z Was na pewno już wie, osłonce też się oberwało na miętowo, ale taka właśnie mi się widziała :)

 Na początku drewniane elementy ozdobiłam kolorem miętowym metodą suchego pędzla. Gdy farba zaczęła wysychać, papierem ściernym o dużej ziarnistości chciałam przetrzeć całość. No właśnie chciałam... Bo efekt jaki osiągnęłam to wcieranie poprzez przecieranie ;) Pojęcia nie mam z jakiego drewna są robione te ultralekkie osłonki, sklejka, jakaś płyta pilśniowa? W każdym bądź razie przecierając miętowe maziaje, kolor zaczął się  wcierać w drewno i ciemnieć o jakieś dwa tony, wszystko za sprawą drewna na osłonce, które zaczęło wchłaniać farbę. W efekcie końcowym wyszła przyciemniona mięta farba i widoczny na zdjęciu miodowy odcień drewna :)

Nie da się ukryć, że najfajniejszym elementem całej osłonki jest imitacja starej, żeliwnej pompy do nabierania wody. W wersji pierwotnej nie wyglądała ona zbyt zachęcająco, ale nałożenie miętowej farby, a następnie przetarcie całości sprawiło, że wygląda już na bardziej wiekową :)

Czarne metalowe obejmy, które ściskają całość nijak nie pasowały mi do miodowo-miętowej reszty, więc przerobiłam je na miedziane, przy pomocy pasty pozłotniczej. Żeby ta za bardzo się nie odcinała od całości, przetarłam ją miętowym kolorem. 
Wnętrze osłonki delikatnie ozdobiłam rozwodnioną bejcą, dodatkowo na całości pokusiłam się o brązowe kropki, dla podkreślenia zużycia materiału ;)

 

Wnętrze wypełniają oczywiście poziomki !

 Widać już pierwsze zalążki owoców, jeszcze chwilka, 

jeszcze momencik i już będzie co zrywać z krzaczków ;)

Niedługo podzielę się z Wami genialnym pomysłem na DIY.

Jak zwykle będzie coś za przysłowiowy grosik,

coś na balkon, do ogrodu, w mieszkaniu też się przyda....

Nic więcej nie powiem ;)

Błogiego lenistwa dla tych którzy wypoczywają

i wytrwałości dla tych, którzy dzisiaj ciężko pracują ;)

I niech tytuł posta pogodowo się spełni!

pozdrawiam, paniKa :) 

Miedź czy nie miedź...

Dzisiejszy post sponsorowany jest przez tacę w rozmiarze XL, oczywiście taką z odzysku, czyli kolejny przedmiot z mojej rupieciarni do przeróbki :)

Tace są dwie, ta druga jest jeszcze większa, ale musi jeszcze swoje odczekać, jestem na etapie poszukiwania odpowiedniego motywu, chyba nie muszę wam mówić jakie to wyzwanie :)

Na pierwszy ogień poszła ta mniejsza. Tace są hmm... właściwie to  nie wiem z czego,  blaszane, miedziane, niby imitacja mosiężnych tac, ale dość solidna, nic się nie wygina, jest co udźwignąć. 

Pomysł pierwszy, muszą się na niej znaleźć słoneczniki, nie pytajcie mnie dlaczego, musiały się tam znaleźć i już :) Motyw idealnie się wpasował, pozostało jakieś 0,5 cm do obcięcia, więc można śmiało powiedzieć, że słoneczniki szyte na miarę :)

Tace mają żłobienia, nie są jednolite, dno jest wypukłe,usłane kwiatami. Zaszpachlowanie tego motywu i stworzenie równej płaszczyzny oczywiście nie wchodziło w grę. Więc miejscami widoczny jest wyłaniający się kwiatowy, łodygowy, liściasty wzór, który okazał się fajnym trójwymiarowym dodatkiem i tłem dla słoneczników.

Oczywiście nie obyło się bez rdzawych kropek i miejscowego, subtelnego patynowania.

Kwestia wykończenia rantów, obrzeża i uchwytów była najbardziej istotna, bo przecież one praktycznie tworzą całą tacę. Pomalowanie tacy o takiej fakturze i z takiego tworzywa byłoby zbrodnią i mijałoby się z celem. Po naklejeniu słoneczników, zestaw farb  wyjechał na stół, szukałam farby w odcieniach złota, znalazłam ale taką perlistą, która nijak nie pasowała do całości, aż nagle ku mojemu zdziwieniu....odkryłam zapomniany zestaw farb!!

Piszę o tym z takim przekąsem, bo jak można nie wiedzieć co ma się w posiadaniu, no jak? Wy też tak macie, że odnajdujecie preparaty, dodatki, które kupione jakiś czas temu, zostały rzucone w kąt, pokryły się pajęczyną i ani razu nie zostały użyte?? Nie wiem, może tylko ja mam takie zaniki pamięci ;)

Zbawienne okazały się odnalezione przeze mnie małe tubki pasty pozłotniczej firmy renesans . Kolory jakie posiadam to miedź i zielone złoto, idealnie pasowały mi do całej koncepcji, jak ja uwielbiam takie przypadki! :)

Niewielką ilość pasty wycisnęłam na talerzyk i nabierając niewielką ilość na miękki pędzelek malowałam rant tacy. Pasta do całkowitego wyschnięcia potrzebuje jak twierdzi producent 24h, jednak już po godz powierzchnia była sucha. Na koniec należy bawełnianą ściereczką przetrzeć całość, żeby ją wypolerować i nadać połysk. Minusem tej pasty jest to, że okrutnie śmierdzi, ale da się to wytrzymać dla tak fajnych efektów ;)

Taca w słonecznikowej odsłonie prezentuje się tak :

Taca niby zrobiona na bogato, ale bez zbędnego przepychu :) 

To kolejna moja nie drewniana praca, nie wiem czy mi to już nie weszło w krew ;)

pozdrawiam paniKa :)