Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wianek. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wianek. Pokaż wszystkie posty

sobota, 2 stycznia 2016

Wianki otulone włóczką II



Witajcie w Nowym Roku! :)

Dzisiaj chciałam zaprezentować Wam wianki,
które powstały jeszcze przed świętami
kiedy temperatury były iście wiosenne.

Podejrzewam, że opatuleniem ich grubą włóczką
wywołałam te siarczyste mrozy.
Pytanie co może przywołać ta imitacja białego puchu
widoczna  na zdjęciach poniżej ?
Jak nic śnieżne zamiecie
i zaspy po same kolana.

Żeby nie było, że nie ostrzegałam;)
 


niedziela, 21 grudnia 2014

Świąteczne inspiracje - Wianki otulone włóczką



przetarło się
kończy na kolorowo! :)

Ostatnie, w tym sezonie
co nie znaczy że najgorsze ;)
świąteczne wianki.



niedziela, 14 grudnia 2014

Świąteczne inspiracje - W blasku świec



Witajcie :)

Jak Wam mija weekend? 
Też tak deszczowo i ponuro jak u mnie?

Dzisiaj postaram się nieco rozświetlić tę szarówkę, 
odrobiną blasku i bielą
w kolejnej odsłonie moich świątecznych inspiracji :)

czwartek, 23 stycznia 2014

Supełkowy wianek - DIY


Dzisiaj zacznę od słowa
dziękuję.

Dziękuję za mnóstwo pięknych słów jakimi
mnie obdarowałyście,
za ciepłe przywitanie,
mnóstwo pozytywnej energii
i wszystkie wasze rady.

Bloguję już jakiś czas, zdążyłam Was troszkę poznać,
wiem, że mogę liczyć na wasze dobre słowo i rady.
Jednak po tak długiej przerwie (wiem, wiem bywają i dłuższe),
po takim zawieszeniu, przyznaję, że miałam trochę obaw,
czy będziecie chcieli ze mną jeszcze tworzyć to miejsce...
Cudownie, że jesteście,
to cholernie miłe uczucie
mieć dokąd wracać i dla kogo tworzyć :)

niedziela, 22 grudnia 2013

Świąteczne inspiracje - Turkus i srebro


Witajcie :)
Pora na ostatnie już
z serii świątecznych inspiracji
u przetarło się :)

Mam nadzieję, że w tym zabieganiu
i świątecznej gorączce
znajdziecie chwilkę, żeby przycupnąć,
dając sobie chwilę oddechu ;) 

Troszkę się tych pomysłów uzbierało,
zamiast więc przedstawiać 
wszystko w jednym,
długaśnyyyyym poście,
postanowiłam podzielić
całość na części.

Tak więc część pierwsza. Motyw przewodni poniższych dekoracji to turkus i srebro, dla mnie połączenie idealne, a w połączeniu z wiklinowym wiankiem... prezentuje się tak ;)

niedziela, 1 września 2013

Wrzesień - plecień ?


Witajcie!
Jak minął Wam weekend?
Mój upłynął w kolorze fioletowym,
a uściślając wrzosowym :)

Nie mogłam się powstrzymać, żeby znowu czegoś nie upleść,
bo jak tu się powstrzymać kiedy matka natura tak inspiruje?!
Tym bardziej, że mieszka się na wsi,
a las ma się dosłownie na wyciągnięcie ręki! :)


Wianki, wianuszki, plecionki - uwielbiam! Aż wstyd, że przez całe lato żaden nie powstał, ale w łąki jakoś u mnie ubogo, a co za tym idzie kwiatów polnych jak na lekarstwo...
Ale nie ma tego złego wrześniowo nadrabiam zaległości florystyczne ;)

Wrzosowy wianek, czyli cudna fioletowa kompozycja, która zasuszona może służyć nam jako całoroczna ozdoba. Dla zainterowanych wiankowe DIY znajdziecie ~tutaj~. Jedyne czym się róźnią owe wianki(poza rozmiarem) to podkład, tym razem wybrałam gotowy sytopianowy.


wtorek, 13 sierpnia 2013

Rocznicowa rozdawajka


Witajcie!
 Pora na zapowiadaną rocznicową rozdawajkę :)

Oto zestaw jaki dla Was przygotowałam:
 Zwycięzca zostanie wylosowany spośród osób,
które wpiszą się w komentarzach do poniższego posta.
Osoby nie posiadające bloga, proszę o pozostawienie adresu mejlowego.
Będzie mi miło jeżeli udostępnicie informację o rozdawajce :)

Pomysłów na rocznicowy zestaw  było kilka, ostatecznie postawiłam na wybranie przedmiotów,których ozdabianie sprawia mi ogromną frajdę, a które przy okazji cieszyły się Waszym zainteresowaniem :)

Książka-szkatułka z grafiką, którą znalazłam tutaj ~klik~ . Jak tylko zobaczyłam to zdjęcie wiedziałam już w jakim stylu chcę utrzymać pracę oczywiście przerobić ją na sepię. Czyli pożółke zdjęcie, dodanie plam, obdarte rogi, troszkę ziarnistości i szumu... 

Książka utzymana jest w podobnym stylu do pierwszej, którą prezentowałam na blogu ~klik~  jednak motyw postarzony nieco inaczej, przy pomocy lakierobejcy i patyny :)
Jeżeli będziecie zainteresowani w jaki sposób postarzyć czarno białe wydruki, to z przyjemnością opiszę to przy okazji kolejnego DIY :)




Tym razem musiałam zmienić również grzbiet książki bo napisy Paris i London nijak miały się do całości ;) Tak więc usunęłam oryginalny materiał, zostawiając tę część materiału, która trzyma przednią okładkę i w jego miejsce przykleiłam jutowy materiał wprost z pocztowego starego worka :)
Nie wiedziałam czy materiał będzie się trzymał, jednak po raz kolejny niezawodny okazał się klej introligatorski CR, na który przyleiłam materiał :)

 Tym razem strony a raczej ich imitację ;) tworzyłam przy pomocy gotowej masy szpachlowej firmy Stuccilinea. Kupiona z myślą o niwelowaniu ubytków jakie czasem są na drewienkach genialnie sprawdziła się przy tworzeniu stron.
Masa dobrze się rozprowadza, szybko zasycha i po pół godziny nadaje się już do solidnego szlifowania nierówności. Przy poprzedniej książce strony tworzyłam przy pomocy pasty strukturalnej, jednak strasznie długo schła i zdecydowanie gorzej się w niej "rzeźbiło kartki".


Tył książki ozdobiłam motywem serwetkowym, który oczywiście również potraktowałam patyną.




 Granica pomiędzy grzbietem a okładką tak jak przy poprzedniej książce ozdobiona jest lnianym sznurkiem, złożonym na cztery i troszkę zrolowanym :)

Wnętrze dla kontrastu zostało lekko pobielone i dla spójności z całością książki miejscami pocieniowane patyną.
 Żeby jednak i wewnątrz coś się działo postanowiłam umieścić tam kieszonkę z czerpanego (przynajmniej na taki wygląda ;)) papieru,  jej cel jest oczywiście dekoracyjny, bo pojemność tej kieszonki niewielka ;)

Postanowiłam również podarować Wam papierowy wianek o którym więcej możecie przeczytać tutaj ~klik~
Wianek ozdobiony jest różyczkami z papieru i pokryty parafiną z roztopionych świec.
  Od spodu wianek ozddobiłam białą koronką, żeby uzupełnić a jednocześnie zasłonić styropianowy podkład, który chcąc nie chcąc zostaje, bo nie wszędzie da się wcisnąć kwiatki ;)
Na upartego wianek można traktować jako dwustronny, bo koronkowy podkład daje taką możliwość ;)



I na koniec garść serwetek, których jak wiadomo nigdy za wiele i każda kolejna okazuję się tą niezbędną ;)

W drogę wyruszy też maleńki lawendowy bukiet. Lawenda w tym roku  zagościła u mnie w ogródku, ale kilka zasuszonych bukietów już z niej powstało :)

Nie chciałam, żeby ten  post był typowo podsumowujący, wiec wyszło tak jak zawsze czyli długaśnie i opisowo ;)

Kochani dziękuje Wam z całego serducha za ten rok,
za odwiedziny,
za komentarze,
za  wiadomości,
za polubienia,
za rady,
za serdeczności
i za cenne uwagi.
Za możliwość współtworzenia Dream Teamu
poznania tylu ciekawych ludzi 
 i ich zakręconych, twórczych światów:)

Dziękuje za to, że tu ze mną jesteście,
to Wy współtworzycie to miejsce! :)

Zapraszam do zabawy,
zapisy trwają do północy do 12 września.
Zwycięzca zostanie ogłoszony
13-stego w piątek! :D 

pozdrawiam,
paniKa :)

piątek, 1 marca 2013

Ale jaja - pastelowo


Zaczęło się....
czyli pierwsze z jajcarskich inspiracji :)

 wiosennie - kolory rządzą
 zabawnie - prace z przymrużeniem oka

Elementem niezbędnym do stworzenia tego typu dekoracji są oczywiście jajka a właściwie ich skorupki.
Te po wybijaniu jajek skorupki zostają umyte, ważne żeby zdjąć błonkę, która zostaje na wewnętrznej stronie skorupki, pozostawiona odcina się później i wygląda nieestetycznie.

W zależności od tego co nam w duszy gra wybieramy formę ozdobienia skorupek. Ja postawiłam na kolor, pastelowe odcienie stworzone poprzez dodawanie pigmentów do białej farby akrylowej.

Baza do stworzenia dekoracji. W pierwszym przypadku mała łubianka, zakupiona wieki temu. Została pobielona i delikatnie przetarta, koszyczek na jajka jak znalazł.


 Literki na wykałaczkach i sam szyld "ale" stworzone zostały przy pomocy glinki samoutwardzalnej DAS. Po raz pierwszy jej tutaj użyłam, testy przeszła jak widać pomyślnie. Rozwałkowałam odrobinę glinki, na taką grubość, żeby można było nabić wykałaczkę i stworzyć JAJcarskiego scrabla ;)


Wykałaczka przechodzi przez skorupkę, wszystkie patyczki są mocowane na klej do dna łubianki.
Szyldzik to nic innego jak odciśnięta w glince owalna pokrywka z porcelanowego naczynia, dziurki na przeciągnięcie sznurka zrobione przy pomocy wykałaczki, całość przyklejona do łubianki.

 Napisy na wykałaczkach i szyldzie stworzone zostały oczywiście przy pomocy transferu na klej, o którym wspominałam w poście Malowana lala


 

Pustawe miejsca zostały uzupełnione jeszcze skorupkami, które leżą na sianku, wypełniającym całą łubiankę.


Pomysł na taką wielkanocną aranżacje, pojawił się u mnie...
bożonarodzeniową porą ;)
Kolorowo i z przymrużeniem oka,
nie wiem jak Wy, ale ja lubię to! :)

***
Kolejny pomysł to pastelowy, skorupkowy wianek - gniazdko :)


Bazę stanowi tu styropianowy okrągły podkład.
Podkład jest dość twardy, więc na początek robimy nakłucia wykałaczką, żeby mieć już gotowe otwory na mocowanie "cudów na kiju"



Mocowanie wykałaczki :
Kropla kleju na gorąco na skorupkę, następnie w klej wtykamy wykałaczkę i nakręcamy klej na patyczek "jak watę cukrową" aż stworzy nam się podpórka, czekamy chwilę aż klej zastygnie.
Pokazana  na zdjęciu skorupka jest klejona na zewnątrz, ale jak widać na wianku są też skorupki odwrócone "kuperkami" również mocowane na wykałaczki, z tym, że od wewnętrznej strony skorupki.

 




Dlaczego takie mocowanie skorupek , a nie klejenie od razu na wianek?
Nie tylko ze względu na to, że mamy do czynienia z bardzo kruchą materią, chociaż muszę przyznać, że jajka pokryte farbą, nie są już tak liche ;)
Chodzi głównie o to, żeby uzyskać różnice poziomów, żeby jedne skorupki były wyżej, drugie niżej, żeby "działo się" ;)






Po zamocowaniu wszystkich skorupek, puste miejsca uzupełniamy siankiem i gotowe! :)

 Tak prezentują się moje wariacje na temat wiosenno-jajeczny :)
Mam nadzieję, że niektórych z Was zainspirowałam do działania,
a wymówka, że czasu niewiele nie wchodzi w grę,
dziś dopiero 1.03!

pozdrawiam pastelowo
paniKa :)

poniedziałek, 10 grudnia 2012

Wianek DIY

Dzisiaj kolejna odsłona z cyklu zrób to sam, czyli inspirujące DIY :)

Pomysł podpatrzony w listopadowym wydaniu miesięcznika Moje Mieszkanie.

Piękny, delikatny, ciekawy, oryginalny...mogłabym tak długo wymieniać, ale tak piałam z zachwytu jak tylko ujrzałam ten wianek w wymienionym powyżej miesięczniku.

Mój pierwszy, jeszcze cieplutki od kleju, a może i od wosku (o którym później) różany wianek prezentuje się tak :






 
 A teraz coś dla tych, którzy lubią taką dłubaninę, czyli krok po kroku:

Potrzebujemy: papier śniadaniowy, klej i pistolet do klejenia na gorąco,nożyczki, drucik florystyczny, podkład (wianek styropianowy), świece.


Arkusze papieru przecinamy na pół, potrzebne są paski papieru o szerokości 7-8cm.




Pasek papieru składamy na pół, delikatnie, nie zaginając go.






Tak zagięty papier formujemy w kwiat, czyli nic innego jak zwijamy go,  aż do wyczerpania paska papieru.





Tak uformowaną różyczkę, ściskamy drucikiem.





Ucinamy ogonek, zostawiając ok 1cm pietkę kwiatka, którą bedziemy przyklejać do wianka.





Formujemy jak najwięcej różyczek, z paczki papieru (50 arkuszy), wychodzi 100 kwiatków, na mały wianek potrzeba co najmniej 200 sztuk, bardzoooo mozolna robota :)




Kwiatki przyklejamy przy użyciu pistoletu na styropianowy wianek. Najlepiej od dołu ku górze, tworząc okręgi z kwiatów, później można uzupełnić przerwy doklejając mniejsze różyczki. W miesięczniku, różyczki były zawiązywane na grubszy drucik, zostawione 2cm druciane ogonki następnie były wbijane w wianek. Wypróbowałam ten sposób, jednak styropian się wykrusza, kwiatki wypadają, klej sprawdza się zdecydowanie lepiej.




Kiedy wianek jest już cały ukwiecony papierowymi różami (troszkę to trwa), całość pokrywamy woskiem z rozpuszczonych świec. Świece rozpuszczamy i pędzlem delikatnie pokrywamy kwiatki ciekłym woskiem,najlepiej powtórzyć to kilkaktornie kiedy poprzednie warstwy już przestygną. Daje nam to połysk, nasza dekoracja jest zabezpieczona, a kwiatki wyglądają jak odlane z wosku, rewelacyjny efekt! :)

Ja skorzystałam z podkładu styropianowego, który pod spodem jest płaski, więc taki wianek może posłużyć jako ozdoba na stół, albo zostać powieszony na drzwiach jako oryginalna dekoracja. Wianek pełny, obustronnie udekorowany w ten sposób, na pewno świetnie prezentowałby się powieszony w oknie.

Mam nadzieję, że pomysł również Wam przypadnie do gustu, myślę, że to fajny dodatek, który na pewno będzie wzbudzał zachwyty innych (na żywo prezentuje się jeszcze lepiej;))

 

Z przyjemnością zrealizuje ewentualne zamówienia :)

pozdrawiam paniKa:)










piątek, 31 sierpnia 2012

Co ty babo pleciesz!


Jak wiadomo nie samym decou człowiek żyje :)Czasem potrzebny, czy wręcz niezbędny jest odpoczynek od  oparów unoszącego się lakieru, klejów, czy też farb ;)


Poza decoupage uwielbiam tworzyć wszelkiego rodzaju dekoracje, czyli kolejne w moim wydaniu rąk wytwory, coś z niczego :)

Przedstawiam wianki, które ostatnio wiłam jak oszalała. Potrzebne do tego są:
1. okrągła słomiana obręcz (do nabycia w sklepach ogrodniczych, czy na giełdach florystycznych), ja użyłam do tego pędów żarnowca, które uformowałam w okrąg, oplatając bawełnianą nitką (kordonkiem).
2. niezbędne oczywiście są nożyce, sekator, nożyki,nitki, druciki czyli wszystko to co potrzebne do podcinania, formowania.
3. rośliny, suszki, dodatki jakie tylko dusza zapragnie, moim łupem padły trawy, oczywiście wrzos i wspomniany już żarnowiec.






 Na powstałej konstrukcji, przy pomocy nitki mocujemy małe kępki wrzosu na przemian ze strzępiastą trawą, powoli, cierpliwie, aż do samego końca. Nie ukrywam, że jest to pracochłonne, ale efekt końcowy, rekompensuje poświęcony czas :)

Ale,żeby nie wyszło na to, że nie wiadomo jaka ze mnie ekspertka, takie efekty nie byłby możliwe bez pomocy Joli :) której jeszcze raz dziękuje za instruktaż, cierpliwość i podsunięcie jeszcze kilku świetnych pomysłów :)

Oto gotowy wrzosowy wianek:




Jesień jednak swe uroki ma :) Myślę, że to fajny pomysł do zrealizowania na nadchodzący weekend,  krótki spacer w poszukiwaniu skarbów, a następnie wyciszanie się przy zaplataniu, istna sielanka;)

pozdrawiam paniKa:)