Majeranek i tymianek

Witajcie,

na wstępie chciałam Wam bardzo podziękować

za tak cudowne komentarze!

Pozwólcie Kobitki Kochane, że zrobię to w tym miejscu, 

dziękując za piękne słowa,

motywujące do działania :)

Tak więc idąc za ciosem pora na przedstawienie kolejnej pracy.

Czas na małą metamorfozę.

Ok, wcale taka mała ona nie była, bo zajęła pół soboty,

nawet o niedzielny poranek zahaczając, bo jak wiadomo samo się nie polakieruje  ;)

Z sercem do kuchni

Witajcie!

Na wstępie dziękuję za Wasze odwiedziny,

cudowne komentarze,

dobrze wiedzieć, że o mnie jeszcze pamiętacie ;)

Mam nadzieję, że dzisiaj Was nie zanudzę,

ale idąc za ciosem pokusiłam się o kolejną metamorfozę :)

Dostało mi się niechciane serduszko... zabrzmiało troszkę dwuznacznie ;) Serduszko miało być ozdobione tuż przed walentynkami ale jakoś się nie złożyło, tak więc  dopiero dzisiaj doczekało się nowej odsłony. Tabliczka do zapisków z sercem w roli głównej w oryginale prezentowała się następująco:

Przeciwmrozowa osłon(k)a

Witajcie !

Nie dalej jak 5 dni temu (nie wiem kiedy to minęło!)

 wspominałam na FB o mojej małej, domowej,

kwiatowej akcji nasadzeniowej ;)

Cebule krokusów, 

szafirków, 

tulipanów, 

hiacyntów trafiły do doniczek.

Zamieszkały w brzydkich, czarnych, plastikowych doniczkach na rozsady.

Oczywiście jak już wykiełkują (co już się dzieje i zieleni się!)

nie mogą egzystować w jakimś tam plastiku.

Tak więc jestem na etapie tworzenia im nieco lepszych warunków do wzrostu ;)

Póki co powstały zaledwie dwie osłonki na doniczki. Zaledwie dwie, bo tak się rozszalałam w tym sadzeniu, że w chwilę kilkanaście doniczek zapełniło się kwiatowymi cebulkami ;)

Dzisiaj chcę Wam zaprezentować to co udało mi się do tej pory zmontować, czyli dwie ocynkowane osłonki po metamorfozie.

W oryginale kuszące na pewno kształtami, bo sama ich szata graficzna nie bardzo przypadła mi do gustu, na tyle skutecznie, że przeleżały jakieś dwa lata ciśnięte gdzieś w kąt.

Wiekowy notatnik

Witam serdecznie! 

Ogromnie się cieszę, że moje

śnieżne inspiracje 

Wam się spodobały.

Z całego serducha dziękuje

za przemiłe komentarze i liczne odwiedziny :)

Pomysły na świąteczne dekoracje

pojawiają się nieustanie,

gorzej jest z ich realizacją,

ech,na pewno dobrze to znacie.

Z przyjemnością podzielę się z Wami

kolejnym pomysłami,

oczywiście jak tylko je zrealizuje ;)

Dzisiaj nie będzie sypania śniegiem, aczkolwiek ponoć śnieżyce nadciągają brrrr, zamiast tego będzie troszkę postarzania ;)

Chcę Wam przedstawić przedmiot, który znalazłam dobrych już parę miesięcy temu. Wyjątkowy, klimatyczny,starusieńki notatnik! 

Stojący wieszak w wersji mini - DIY

Dzisiaj chcę Wam zaproponować łatwe i szybkie DIY

czyli pomysł na zrobienie

 stojącego wieszaka w wersji mini :)

A wszystko zaczęło się od tego, że

w jednej gazecie

pisano o pewnej kobiecie :D

A konkretnie w moim ulubionym miesięczniku

"Moje mieszkanie"

W jego październikowym wydaniu

prezentowane było wnętrze Guriany ~klik~ 

na pewno znanej większości z Was,

szczególnie tym scrapującym :)

Piękne wnętrze, widać, że mieszka tam artystyczna dusza, mogłabym się rozpisywać o każdym przedmiotem tam się znajdującym z osobna, ale skupie się na tym co od razu przykuło moją uwagę - wieszaczku, swoją drogą umieszczonym na rewelacyjnej komodzie ;)

Jak zobaczyłam od razu podobny chciałam mieć, tak więc przystąpiłam do realizcji tego niecnego planu. 

Jeżeli też taki chcecie mieć i lubicie zrobić coś z niczego zapraszam do lektury posta :)

Zakręcony z szufladką

Witajcie!

Jak Wam minął weekend, 

poza tym, że za szybko ? :D

W piątek zaczęłam ozdabianie mojego od dawna wypatrywanego,

drewnianego obiektu pożądania...

czyli młynka z szufladką!!

O tym jak bardzo taki chciałabym mieć, wspominałam pokazując na blogu poprzedni młynek ~klik~ .

Jeden i drugi tej samej firmy Bielsko (o ile dobrze odczytałam tłoczony napis), jednak chyba nie muszę mówić, który  bardziej skradł moje serducho? ;)

Ktoś się go najzwyczajniej w świecie pozbył, ja oczywiście czym prędzej go przygarnęłam!

Drobiazgowa półeczka - odsłona druga

Witajcie!

Nie tak dawno zachwycałam się jesiennym klimatami

oraz urokami jakie ta pora roku potrafi roztaczać dookoła nas

i żeby nie było ciągle podpisuje się po tym, 

że jesień swe uroki ma, ale...

No właśnie maleńkie ale ;)

Ostatnie dwa dni, kiedy to było deszczowo i szaro za oknem,

przypomniały mi, że nadchodzi sezon kiedy to słonecznych dni z dobrym światłem

będzie jak na lekarstwo, 

a co za tym idzie robienie dobrych zdjęć będzie znowu wyczynem ;)

 Pierwszym "zakładnikiem" złej pogody, uziemionej przez szarówkę za oknem,

była ta oto półeczka. 

Udało się jednak co nieco dzisiaj pstryknąć, kiedy niebo zachwyciło 

błękitem na chiwl kilka :)

Ekspresowe podkładki

Witajcie :)

Jakiś czas temu w  ręce wpdały mi takie oto widoczki, 

długo moje oczy się tymi nadmorskimi klimatami nie nacieszyły,

bo przecież w głowie już się na ich przeróbkę niecny pomysł zrodził ;)

Obrazki ze sklejki, ultracienkie i nawet miejscami już rozdwajające się, pomalowałam na biało. O ile mniejszy obrazek ładnie się pokrył farbą to większy stawiał opór, ale druga warstwa farby ładnie już pokryła całość ;) 

Już sięgałam po karton z serwetkami, kiedy przypomiało mi się, że posiadam...no właśnie co ;)

Kawałek papieru, kupionego za 2zł w sklepie z używaną odzieżą. Papier angielskiej firmy, cudownie pachnący, służący według producenta do wyściełania szuflad :)

 

Z papieru odmierzyłam potrzebny kawałek do ozdobienia podkładek i wyciełam. Papier namoczyłam w wodzie, zachował się jak typowy papier do decu, chociaż ten jest odrobinę grubszy, bardziej przypominający gramaturą tapetę. Myślałam, że jak wchłonie wodę, to będzię się rozchodził jednak nic bardziej mylnego, odsączony w ręcznik, po chwili idealnie przykleił się na zagruntowane farbą akrylową podkładki (kleiłam oczywiście na żelazko).

 Motyw ładny, kwiaty fajnie rozłożone, jednak potrzebował odrobiny "pieprzu" i tym razem niezawodna dla złamania delikatności motywu okazała się patyna. Nabierając ją na gąbkę pocieniowałam ranty i obrzeża podkładek. 

Kawiatki zostały odrobinę pokropkowane, żeby i motyw wyglądał na odroninkę zużyty ;)

I tak w pare chwil kawałek sklejki stał się bardziej użytkowy.

Mniejsza podkładka oczywiście będzie służyła jako podstawka pod kubek,

 większa  na pewno też znajdzie dla siebie miejsce na biurku.

Pewne jest, że dorobią się (moimi rękami) nowych kropek,

ale kiedy czasem niewinne meble obrywają farbą,

to tym bardziej ten los czeka podręczne, biurkowe podkładki :D

Dziękuje za tyle cudownych słów pod rozdawajkowym postem,

cieszę się, że zestaw się Wam spodobał :)

Zapraszam do udziału  w zabawie~klik~ 

Cudownego weekendu

i błogiego lenistwa! :)

pozdrawiam,

paniKa

Drobiazgowa półeczka

W weekend znaleziona,

wczoraj oczyszczona,

dzisiaj ozdobiona

p ó ł e c z k a.

 Półeczka na przyprawy, o czym świadczy nie tylko jej rozmiar, ale też odciśnięte na dnie ślady po słoiczkach ;)

Jak widać na zdjęciu powyżej była pobejcowana w ciepłym brązowym odcieniu,który postanowiłam wykorzystać jako bazę do przecierek.

Motyw z serwetki,którą mam u siebie pewnie ładnych już pare lat ;) Delikatny, kwiatowy motyw (Pawia o ile dobrze pamiętam), jednak jakoś nigdy nie było mi z nim po drodze.

Zarzut jaki  serwetka miała postawiony, to jak to zwykle u mnie bywa "zbyt słodki w odbiorze" ;) Ale po mozolnym potraktowaniu serwetki patyną i pokropkowaniu różyczek, motyw jest już zdecydowanie bardziej "mój" :)

Motyw umieściłam na najwyższej z poprzeczek, ale oczywiste było, że ten musi się gdzieś na pracy jeszcze pojawić, żeby całość była bardziej spójna.

Pierwsza myśl to ozdobienie przednich listewek motywem, uznałam jednak, że na pierwszy rzut oka byłoby zbyt różyczkowo. Wybór padł więc na ozdobienie półeczek, ale od wewnątrz, deseczki wyglądają jak pokryte ceratką, tak jak w babcinym kredensie;)

Żeby jednak na przodzie coś się działo, nie było to zbyt nachalne, ale dodawało całości starego szyku, postanowiłam ozdobić listewki koronką. Koronka była w odcieniu ecru, jednak i tak wymagała przybrudzenia. Na początku wybrałam herbatę do nasączenia koronki, ta niezbyt się sprawdziła, więc niezawodna okazała się tu odrobina patyny :) Koronkę przykleiłam przy pomocy kleju introligatorskiego CR.

Jak już wspomniałam bazę do przecieek, widocznych na bokach półki stanowiło brązowe tło z bejcy,którą półeczka była pomalowana w wesji oryginalnej.

Po oczyszczeniu całości z kurzu i brudu, przetarłam zabejcowane elementy (wszystko oprócz miejsc z motywem) kawałkiem świecy. Następnie na całość nałożyłam fabrę w odcieniu beżowym i po wyschnięciu przetarłam papierem.

 Na półce umieściłam część z kolekcji porcelanowych i glinianych dzbanków w wersji mini, przecudnych drobiazgów, których nigdy mało ;) Co prawda przycupnęły tam tylko na potrzeby zdjęcia, ale może już tam zostaną,a słoiczki z przyprawami...poczekają na kolejne znalezisko ;)

Dzisiaj mija rok od założenia bloga,

od napisania pierwszego posta :)

Taką okazję oczywiście trzeba uczcić,

co prawda nie będzie takiej fety 

jak przy narodzinach Royal Baby :D
Wkrótce zaproszę Was do udziału
w pierwszym, rocznicowym candy
u przetarło się :)

pozdrawiam gorąco,
paniKa :)

Z sercem

Witajcie :)

Mam nadzieję, że jeszcze dorwałam Was przed wypadem na łono natury :D

Nie da się ukryć, że w sezonie letnim ruch w blogowym świecie nieco spowalniana na poczet szaleństw plenerowych,

tym bardziej

dziękuje Wam z całego serducha

za to że mnie odwiedzacie,
znajdujecie czas, żeby przycupnąć na chwilę z kawką, tudzież czymś bardziej wyskokowym, jak owocowy koktajl oczywiście:D

Dzisiaj to co tygryski lubią najbardziej czyli metamorfoza :) Taki oto cudaśny przedmiot ostatnio wpadł w moje ręce. Wieszaczek i listownik w jednym.Bardzo spodobała mi się jego forma, do tego to serducho,eh cud, miód i orzeszki!! :D

Oczywiste było, że wymaga on przeróbki, nie wiem co autor miał na myśli, ale te króliczki, na dziwnym dość pejzażu nijak nie trafiły w mój gust i chyba nie tylko mój ;)

Proces ozdabiania oczywiście zaczął się od rozczłonkowania wszystkiego co się tylko dało.

A dało się usunąć króliczki, które już pokicały do szuflady i czekają na wielkanocny czas ;)

Udało się też oderwać przednią część - wypust, czyli schowek na listy i papierzyska wszelakie, który zaraz po oderwaniu został przetarty papierem i zamalowany, co by zakryć to coś co imitowało pejzaż ;)

O ile elementy opisywane dotąd nijak nie wpisywały się w mój klimat, to sama deseczka z wyciętym sercem i niebieskimi punkcikami była już niczego sobie. 

Zastanawiałam się czy nie pozostawić jej takiej, co by stanowiła już bazę do dalszej pracy i pobawić się jedynie w dopasowanie motywu z przodu wieszaka....ale jak widać nic z tych planów nie wyszło ;)

Jak postanowiłam tak tło, czyli bazę zmieniłam. Naszło mnie na kropki,czyli jeden z podstawowych motywów szanującej się dekupażystki ;) Tak, tak, wiem, że takie tło, a raczej kropy można samemu namalować, ale czy nie po to stworzone są takie "bazowe" kropkowo, paskowo, kratkowe motywy, co by życie nam ułatwiały?! :D Oczywiście, żeby nie wyszło na to, żem leniwa, to oczywiście kilka razy o własnoręczne malowanie pasków się pokusiłam ~klik~  ~klik~

Użyłam tu klejenia metodą na żelazko, niezawodnej i niezbyt czasochłonnej. Bo po co czas tracić na klejenie metodą "na palucha",szczególnie na takich powierzchniach,kiedy można go spożytkować, na to co najprzyjemniejsze (przynajmniej dla mnie), czyli postarzanie pracy :)

A weź kobieto i dobierz teraz motyw na listownik, tak by pasował do zakropkowanej deseczki z serduchem...

Po komentarzach do poprzedniego posta, wiem, że Wy też tak macie, eh, mało to pocieszające :D 

Ale tym razem naprawdę, żadna, ale to żadna serwetka nie pasowała,szukałam w ciemnych odcieniach brązu, tak dla kontrastu.

Owszem klika było, ale żadna nie wpisywała się tematycznie, "chocolate" na wieszaczko-listownik? a skąd! ;)

Uratował mnie papier z serii malarstwo współczesne firmy ITD, przecudnej urody,ale o tym już wspominałam, kiedy używałam go ~klik~ po raz pierwszy :)

Nie ukrywam, że troszkę się wahałam, czy aby na pewno pasuje do całości, ale z efektu końcowego jestem zadowolona.

Kiedy motywy zostały już przyklejone (a jeszcze niepostarzone) zajęłam się bieluśkim wciąż obramowaniem całości. Białe, pofalowane obramowanie, pomalowałam cienką warstwą brązowej farby. Obramowanie było fabrycznie już polakierowane, więc nie używałam tym razem woskowania do przecierania, tylko wprost na białe elementy nałożyłam brązowy odcień. Kiedy ten wysechł, całość przetarłam papierem, większość ciemnej farby odeszła, pozostawiając ślady obdarcia, do tego mocne przetarcia już na samych kantach i zagięciach, aż do samego drewna i nic więcej już nie trzeba :)

Postarzanie motywów zaczęłam, "od wejścia" ciemnymi brązami na kremową kropkową bazę, żeby po chwili "pociapać" gąbką te ciemne punkciki białą farbą. 

Motyw kwiatowy rozjaśniłam, również przy pomocy takich właśnie punktowych naleciałości z białej farby, tak żeby stanowił spójną całość z resztą przedmiotu. Do tego oczywiście ciemne punkciki, imitujące te na starej fotografii wystawionej na działanie światła i kurzu ;)

Najmniej pracy wymagały gałeczki, które chyba były najbardziej vintage z całego przedmiotu, cudnie obdarte z farby, potrzebowały jedynie delikatnego muśnięcia brązem :)

Ciekawa jestem która wersja przed czy po
Wam przypadła do gustu,
zrozumiem jeśli wybierzecie tę z króliczkami,
w końcu o gustach się nie dyskutuje :D
Myślę, że słowem, które najlepiej oddaje klimat tej pracy jest 
vintage, 
w końcu nie mogło być inaczej,
kiedy ten niezmiennie w mojej duszy gra ;)

 Życzę Wam pięknego weekendu,
pozdrawiam gorąco,
paniKa :) 

Wieko(we) maki

Inspiracją do powstania  prezentowanej dzisiaj pracy 
były łąki i pola skąpane w czerwonych, 

pięknych makowych główkach.

Chciałoby się napisać ogromne makowe połacie,

jednak tych jakby co raz mniej, 
dlatego tym bardziej docenia się,

jeśli takowe się spotka, szczególnie w kompozycji z cudnym, 

niebieskimi chabrami - uwielbiam! :)

Makowych motywów u mnie jak na lekarstwo, serwetki o ile już  są to raczej z serii tych nieciekawych, ale nie ma tego złego, bo dzięki temu przypomniałam sobie o ciśniętym w kąt papierze marki Renkalik.

Piękny malarski motyw, papier kupiony wieki temu, w sieciówkach Hebe, kiedy to jeszcze mieściły się tam przydasie dla szalonych dekupażystek ;) Zapomniana, a raczej niemogąca znaleźć odpowiedniego motywu dla siebie, była też drewniana skrzynka, a właściwie kufer. Jednak kiedy tych dwoje się spotkało, na postarzenia mi się zebrało.... :D

Nie wiem czy uda mi się opisać chronologicznie proces ozdabiania, bo sporo się przy nim działo ;) Na pewno ozdabianie zaczęłam od przyklejenia papieru, uprzednio namoczonego w wodzie i osączonego w ręcznik papierowy.  Jeśli chodzi o papiery do decoupage, to zdecydowanie wolę pracę z ryżowcem, jest cieńszy od innych papierów, łatwiej go wkomponować w całość pracy. Minusem bywają grube, długaśne włókna, które czasem szpecą motyw, jednak z takimi częściej spotykam się przy arkuszach z ryżowcami jednokolorowymi. Papiery Renaltik, mają piękne kolory, naturalne,nieprzerysowane,malarskie, cudownie oddające rzeczywistość. Piszę o nich w liczbie mnogiej, bo oczywiście, przy przekopywaniu szuflady okazało się, że jeszcze kilka innych papierów tej marki posiadam ;)

Kiedy motyw pokrył wieko skrzyni, wiedziałam, że  całość pracy chcę utrzymać w tonacji brązowo-zielonej. A więc zaczęłam od ozdabiania boków zieloną farbą, użyłam metody suchego pędzla. Następnie świecą przetarłam zielone maziaje, żeby po chwili ozdobić całość, również metodą suchego pędzla, tym razem brązową farbą.

Kiedy farba podeschła, przetarłam całość, efekt jaki osiągnęłam, to trzy kolory, zieleń, brąz i surowe drewno, po przetarciu całość nieco przybrudzona, poprzez przenikanie się kolorów przy przecieraniu.

Jednak ten efekt nie był dla mnie wystarczający, białe tło jakie było na papierze (widząc moją demolkę na motywie pewnie trudno w to uwierzyć ;)) zaczęło się gryźć z przetartymi już bokami. Więc jedyną metodą, żeby ruszyć dalej było rozpoczęcie postarzania wieka skrzyni. 

Postarzanie wieka to nic innego jak gaszenie kolorów na motywie przy pomocy kropek. Zasada jaką stosuje, o której wspominałam w poście o postarzaniu woskiem ~klik~ to tworzenie naleciałości. Czyli czerwone maki postarzamy białymi kropkami , natomiast rażące bielą tło tłumimy ciemnym kropkowaniem. Oczywiście w trakcie ozdabiania kropki zaczynają się przenikać, sami musimy wyczuć, gdzie jakiego koloru brakuje,który elementem jeszcze wymaga większego "maltretowania farbą" ;)

Kiedy motyw był już solidnie postarzony, mogłam dokończyć ozdabianie boków. Powieliłam tutaj naleciałości z wieka skrzyni, czyli dodałam na bokach pudełka ciemne i białe punkciki z farby. Pudło dostało od razu nowe szaty, wierzcie mi, że bez tych wydawać by się mogło mało znaczących punkcików, praca wyglądała bardzoooo mizernie ;)

Zapewne już wiecie, że nie pozostawiam wnętrz przedmiotów nieozdobionych. Oczywiście wszystko zależy od przypływu weny, raz jest to tylko rozwodniona farba, czy też bejca, kolejnym razem wypełnienie motywem, ale zawsze coś ;) Surowe drewno wewnątrz za bardzo kontrastuje z mocno postarzonym przedmiotem, takie jest przynajmniej moje zdanie.

Chciałam, żeby wnętrze było o wiele jaśniejsze niż zgniłozielony front pudełka. Jednak po pomalowaniu wnętrza rozwodnioną  żółtą farbą, na tej wielkiej powierzchni hulał wiatr, strasznie ubogo to wyglądało i aż prosił się jakiś mały akcent wewnątrz. 

O nieciekawych makowych serwetkach jakie posiadam pisałam we wstępie, ale z jednej notabene firmy Maki ;) na której widnieją jak dla mnie rozjechane nieco kwiaty, udało się wyłuskać dwie makóweczki ~klik~

Ułożenie kwiatów po przekątnej, ba, chyba po raz pierwszy na dnie pudełka wylądował u mniej jakiś motyw ;) Maczki troszkę podcieniowałam, co by za bardzo nie lewitowały na tej pożółkłej łące, następnie postarzyłam całość.

Ja widać na wieku wewnątrz kufra zostało dość sporo przestrzeni do zagospodarowania. Pomysł na wypełnienie tej części przedmiotu nasuwa się sam, a mianowicie umieszczenie  tam starego, pożółkłego papirusa z dedykacją, dla osoby, która byłaby zainteresowana zakupem tego oto kufra :)

Po porządkowaniu przepastnej szuflady,

przydałoby się przekopanie składziku z serwetkami...

Stosik wciąż rośnie, a jak przychodzi do ozdabiania

to się okazuje, że motywu brak, 

no nie ma czym ozdobić, paranoja!

Ale zapewne nie jestem w tym osamotniona :D

pozdrawiam, paniKa :)