Różany impuls

Witajcie.

Niełatwo odezwać się po tak długiej przerwie, ale jakby na to nie patrzeć sama sobie na to zapracowałam.

Nie chcę się tu rozpisywać o powodach, bo składały się na to różne przyczyny. Chciałam Wam gorąco podziękować za wiadomości i odwiedziny w tym czasie. Dzięki temu po raz kolejny ( bo jak wiecie kilka dłuższych przerw już tutaj zaliczyłam) przekonuję się że mam do czego wracać. Fakt, jakby nie było z poczuciem wstydu, że zaniedbuję moich czytelników, ale również z przekonaniem że ciągle mam kogo zarażać moją pasją i dla kogo tworzyć :)

Po takim czasie powinnam tutaj przybyć z niezłą petardą. Gigantycznym projektem zwalających czytelników z nóg... a ja skromnie w środowe popołudnie pojawiam się z moim kolejnym starociem ;)

Ziółka w kratkę

Witajcie :)

Dzisiaj serwuję na blogu ziółka, 

wszystko jak najbardziej legalne, 

chociaż za kratkami :D

W roli głównej lawenda i bazylia.

Ośnieżone zawieszki

Witajcie :)

Bardzo się cieszę, że moje mini choinki

Wam się spodobały,

mam nadzieję, że niektórych zachęciłam do działania.

Jeśli tak,

podeślijcie zdjęcia swoich choinkowych realizacji :)

Czy pojawią się jeszcze jakieś

świąteczne inspiracje?

Nie potwierdzam, nie zaprzeczam.

Pisnę tylko, że zapas kleju uzupełniłam ;)

Dzisiaj pora na decoupage. A wszystko za sprawą deseczek kupionych wieki temu w Kauflandzie. Bardzo przypadły mi do gustu, ponieważ są tanie, dobrze wykonane i oczywiście mają drzemiący w sobie potencjał.

Idealnie nadają się do zrobienia zawieszek. Wystarczy tylko nawiercić w nich dziurki i gotowe :)

Do ozdobienia użyłam papieru ITD z serii Soft ~klik~ Papier jest cieniutki, nie posiada wkurzających grubaśnych włókien jak ryżowiec, ma fajną kolorystykę, a bogactwo motywów jakie proponuje producent jest niestety duuuuuże ;)

Powstały dwie zawieszki. Pierwsza to wersja na zielono z chłopcami, chroniącymi się przed śnieżną zamiecią, którą chcąc nie chcąc na nich nasłałam ;)

Wiekowy notatnik

Witam serdecznie! 

Ogromnie się cieszę, że moje

śnieżne inspiracje 

Wam się spodobały.

Z całego serducha dziękuje

za przemiłe komentarze i liczne odwiedziny :)

Pomysły na świąteczne dekoracje

pojawiają się nieustanie,

gorzej jest z ich realizacją,

ech,na pewno dobrze to znacie.

Z przyjemnością podzielę się z Wami

kolejnym pomysłami,

oczywiście jak tylko je zrealizuje ;)

Dzisiaj nie będzie sypania śniegiem, aczkolwiek ponoć śnieżyce nadciągają brrrr, zamiast tego będzie troszkę postarzania ;)

Chcę Wam przedstawić przedmiot, który znalazłam dobrych już parę miesięcy temu. Wyjątkowy, klimatyczny,starusieńki notatnik! 

Kwadratowe z babeczkami

Witajcie,

Myślałam, że uda mi się tu pojawić 

z nowym postem nieco wcześniej,

ale rozłożyło mnie na dobre,

blogowanie musiało poczekać,

bo smarkaniu, łamaniu w kościach

i innych ułomnościach,

nie było końca...

W międzyczasie z nóg ścięła mnie

wiadomość o nagłej śmierci

kogoś z rodziny...

Potrzebna była chwila na zregenerowanie się.

Dzisiaj w kontrze do tej nieco przytłaczającej atmosfery i aury, proponuje coś kolorowego, słodkiego i optymistycznego.

Zapewne teraz na warsztat nie wzięłabym takich landrynkowych. barw, ale pudełko oklejone zostało babeczkami kilka tygodni temu Dzisiaj postanowiłam je dokończyć, dodając tę wisienkę na torcie (a właściwie na babeczce) :)

Kwadratowe czekoladowe

Witajcie :)

Na wstępie chce Wam gorąco podziękować, 

za tyle pozytywnych komentarzy do wieszakowego posta DIY.

Cieszę się, że pomysł się spodobał :)

Ogromną frajdą dla mnie jest 

dzielenie się z Wami takimi patentami,

a jeszcze wiekszą oglądanie Waszych realizacji.

I tak na blogu róże, fiołki i aniołki Magda pokazuje metamorfoze

podobnego stojaka :)

Ostatnio otrzymałam dwa drewniane wieszaki,

które idealnie nadają się do takiego projeku, 

muszę tylko zakupić stojaki

i jak tylko będą gotowe,

oczywiście je zaprezentuje :)

 Dzisiaj ciąg dalszy metamorfoz :) Ostatnio sporo ciekawych przedmiotów wpadło w moje ręce. Na szczęście nie są one mocno podniszczone, wymagają jedynie maleńkich szlifówm żeby przywrócić je do stanu używalności.

Tak też było z tą niciarką. Wada jaką posiadała był złamany uchwyt, który był sztukowany, powodowało to, że całość "latała" ;)

Szklana tara

Witajcie!

Ależ cudną mamy jesień,

kolorowo, słonecznie i ciepło!

I piękne światło do robienia zdjęć ...

o ile uda się je dorwać ;)

bo przecież tyle rzeczy jest do zrobienia,

że nim się obejrzę słoneczko chyli się ku zachodowi ;)

I w takich właśnie okolicznościach przyrody

sfotografowany został dzisiaj wyjatkowy przedmiot :

szklana tara

  

 

Zakręcony z szufladką

Witajcie!

Jak Wam minął weekend, 

poza tym, że za szybko ? :D

W piątek zaczęłam ozdabianie mojego od dawna wypatrywanego,

drewnianego obiektu pożądania...

czyli młynka z szufladką!!

O tym jak bardzo taki chciałabym mieć, wspominałam pokazując na blogu poprzedni młynek ~klik~ .

Jeden i drugi tej samej firmy Bielsko (o ile dobrze odczytałam tłoczony napis), jednak chyba nie muszę mówić, który  bardziej skradł moje serducho? ;)

Ktoś się go najzwyczajniej w świecie pozbył, ja oczywiście czym prędzej go przygarnęłam!

Kwadratowe portretowe

Witajcie.

Przepraszam, że tak długo się nie odzywałam.

Przyznaje, że to nie był okres sprzyjający twórczemu działaniu,

nie będę się zbytnio rozpisywać, 

każdy z nas miewa takie momenty w swoim życiu,

kiedy nic się nie układa...

Ale w końcu nikt nie obiecywał, że będzie lekko, prawda?!

Dobrze, że stworzyłam to miejsce,

bo jest gdzie wracać  i  dla kogo tworzyć.

Hmm, mam nadzieję, 

że jeszcze o mnie nie zapomnieliście? ;) 

Wczoraj po raz pierwszy po tej niemocy twórczej, (a może i umysłowej ;)) sięgnęłam po farby, wybrałam motyw i dokopałam się do kwadratowego pudełka,które zapomniane cisnęłam gdzieś w kąt.

Tak powstało kwadratowe pudełeczko z cudnym motywem, zrobione na szaro.

Teraupetyczny przybornik

Jedyne co pojawiało się tu w ostatnim czasie to 

p a j ę c z y n a !

Mam nadzieję, że wybaczycie mi chwilową niedyspozycję,

zaczęło się od problemów sprzętowo-technicznych,

skończyło się na problemach zdrowotnych...

Powolutku wraca wszystko do normy :)

 Pora nadrobić zaległości, których się tyle namnożyło.

Oj teskniło mi się za tym miejscem i za Wami! :)

Dzisiaj rozruchowo i można powiedzieć w celach terapeutycznych, bo jak wiadomo ciężko wraca się po przerwie, taki oto przybornik. Klamocik wyszperany w  sklepie z używaną odzieżą.

W takich miejscach też można znaleźć prawdziwe perełki, ale komu ja to mówie, większość z Was to dopiero poszukiwaczki skarbów ;)

Wybór padł na niebieskości, za którymi co prawda jak już wspominałam nie przepadam, ale jak widać co raz  bardziej się do niech przekonuje :)

Serwetka z serii TETE a TETE, ultra cienka, na tyle, że po rozwarstwieniu w części ze wzorem pojawiły się małe dziurki. Na szczęście mogłam sięgnąć po kolejną, gdyż zakupiłam całą paczkę, jak na antyfankę niebieskości przystało ;)

Jak widać motyw "spoczął" na bokach i przodzie przybornika. Z klejeniem tej cienizny też nie było łatwo, ale wracając do wątku terapeutycznego  i cierpliwość można było sobie poćwiczyć ;)

Po wielu miesiącach miałam też okazje przypomnieć sobie jak ozdabia się patyną. Jak wiecie kiedy ta się u mnie skończyła, przestawiłam się na ozdabianie woskiem barwiącym. Ale, że dostałam patynkę w prezencie (za co jeszcze raz dziękuje! ) to postanowiłam sobie przypomnieć jak się z nią pracuje ;)

 

I tak nakładałam odrobinę patyny na cieniutki pędzelek, aplikująć ją głównie w zakamarkach i wszystkich zagięciach, po czym rozcierałam ją gąbką wchodząc na motyw. 

Oczywiście motyw w wersji oryginalnej jest niebieski, stonowany, kwiatki śnieżno białe,ale jak widać długo ta jego "świeżość" nie trwała ;)

Patyna pozwoliła mi stworzyć pożółkłe naleciałości, dzięki czemu motyw jest miejscami utrzymany w odcieniach sepii.

Wnętrze przybornika, ranty i porzeczka ozdobione są oczywiście poprzez przecierki. Ozdabianie zaczęłam od nałożenia punktowo niebieskiego odcienia, na to woskowanie kawałkiem świecy, a następnie nałożenie farby w odcieniu beżowym. Jak to zwykle u mnie bywa, spod farby nie wyszedł jedynie kolor bazowy (niebieski), ale widać też obdarcia do samego drewna ;)

 Całość oczywiście została pokryta kropkami, tym razem pojawiły się na motywie jak i na drewnianych elementach białe i ciemne punkciki z farby :)

Myślałam jeszcze nad dodaniem małej gałeczki na przodzie, która by imitowała szufladkę, ale chyba byłoby już za bogato :)

Dzisiaj pojawił się pomysł na szybkie ogrodowe DIY,

 zatem można uznać, że wracam do formy ;)

Pomysłem oczywiście podzielę się z Wami już wkrótce.

pozdrawiam Was gorąco :)

paniKa

W podróży

Nastał lipiec.

cholercia ale ten czas szybko leci.

Wakacje, 

czas relaksu, odpoczynku,

czas "plażingu", tudzież "smażingu" ;)

podróżowania to czas i wyjazdów.

 Więc i u przetarło się pojawia się wątek motoryzacyjny ;)

Pudełko z chłopakiem i (jego) wypasioną bryką :D

~klik~

Rewelacyjny motyw, utrzymany w klimacie vintage.

Wybaczcie mi kolejne a raczej bezustanne w moim wykonaniu

zachwyty nad motywami utrzymanymi  w takim stylu,

ale inaczej nie potrafię.

Wiem, że mnie rozumiecie ;)

 

Motyw od razu przypadł mi do gustu, ale i tak swoje musiał odczekać, jak to zwykle u mnie bywa. Od początku chciałam go umieścić na "kwadraciaku", czyli pudełku 16x16. Kilka podejść miało miejsce, ale za nic nie pasował mi napis jaki znajduje się na serwetce.

Jeżeli zapytacie co konkretnie mi nie pasuje, nie uzyskacie odpowiedzi, jedyna jaka mi się nasuwa, do najmądrzejszych nie należy, "nie bo nie" :D

Tak więc szyldzik z napisem odcięłam. Serwetkę rozwarstwiłam. Wieczko pudełka zagruntowałam i przyszedł czas na przyklejanie.

A tu prądu brak. Nie, nie odcięli, to planowana przerwa w dostawie energii była ;) Ale nie ma tego złego, nie było możliwości klejenia na żelazko, ale za to przypomniałam sobie jak się klei na palucha. Oświadczam, że jeszcze potrafię ;)

Motyw oczywiście nie mógł być przyklejony po prostej, fotografia z chłopcem została przyklejona lekko po ukosie,wieczko zyskało nieco na dynamice i coś się na nim zadziało :)

Rogi motywu wystają poza wieczko pudełka, na początku chciałam je uciąć,całe szczęście nie zrobiłam tego, bo wyglądałoby to tragicznie ;)

Ozdabianie boków pudełka. Na ten temat mógłby spokojnie powstać oddzielny post ;) Zaczęłam od nałożenia na surowe drewno koloru zgniło-zielono-żółtego Idea nazwała go ivory. Oczywiście nakładałam go punktowo, przy użyciu metody suchego pędzla. 

Następnie przetarłam całość świecą i nałożyłam  farbę w odcieniu ciemny brąz, a następnie przy użyciu papieru ściernego przetarłam wszystkie boki.

Tak samo postępowałam ozdabiając puste miejsca przy samym motywie.

Przyznaje, że nie wiem skąd mi się wzięła taka kombinacja kolorystyczna, skąd przybyło takie dziwaczne natchnienie?!

Wyglądało to beznadziejnie, motyw zginął w tej nijakiej kolorystyce, całość była mdła.

Ale przecież nie będziemy się poddawać i ciskać pudełkiem gdzieś w kąt. W sekundzie wzięłam do ręki czarny pigment i połączyłam go z białą farbą. Jedynym ratunkiem było pomalowanie całości na kontrastowy, konkretny kolor ;) 

Tak powstał kolor grafitowy, taka jakby sprana czerń ;) Ale jak widać na bokach pudełka, w efekcie końcowym kolor stał się bardziej granatowy niż czarny i zupełnie przypadkowo pokrył się z barwą czapki chłopczyka na zdjęciu ;) Musiała zajść jakaś reakcja między farbami,ale dobrze że ta miała miejsce, lubię takie przypadki ;)

Kolor nakładałam wprost na wcześniejsze (dziwne) przecierki i tym razem po całości,tak żeby pokrył niechciane kolory.

Kiedy kolor grafitowy wysechł, grubaśnym papierem 100 przetarłam całość. Farba odchodziła idealnie, ponieważ do wcześniejszych przecierek używałam woskowania.

I tak jak widać spod grafitu (tudzież granatu) wyłaniają się kolory,które w takim połączeniu, stłumione ciemnym odcieniem wreszcie prezentują się tak jak powinny!

Motyw jak zawsze został solidnie postarzony, zależało mi tym razem nie tylko na tworzeniu naleciałości na motywie (ciemne na jasne, jasne na ciemne), ale też na  "poszarpaniu" linii zdjęcia tak żeby wtarło się w całość. Ale jak wiecie ten etap to mój ulubiony, więc dopieszczaniu wieczka nie było końca :D

Ozdabianie wnętrza to już pikuś, porwałam się jedynie na pomalowanie całości wspomnianym odcieniem ivory i delikatne kropeczki w odcieniu ciemniejszym.

Właśnie ten odcień (ivory) dominował na zewnątrz przy pierwszych próbach przecierek, od razu widać że ten jasny odcień to był nietrafiony pomysł ;)

Pudełko na pamiątki z podróży gotowe :)

Wiele już prac w tym stylu stworzyłam, 

ale przyznam, że na to pudełeczko patrzę z wyjątkową sympatią.

Na pewno za sprawą tego chłopca, bo czy można się oprzeć jego urokowi?! :)

 

 Szerokiej drogi
dla tych co planują dopiero wyjazd
i dla tych, którzy są w ciągłej podróży :)

pozdrawiam, paniKa:)

Wieko(we) maki

Inspiracją do powstania  prezentowanej dzisiaj pracy 
były łąki i pola skąpane w czerwonych, 

pięknych makowych główkach.

Chciałoby się napisać ogromne makowe połacie,

jednak tych jakby co raz mniej, 
dlatego tym bardziej docenia się,

jeśli takowe się spotka, szczególnie w kompozycji z cudnym, 

niebieskimi chabrami - uwielbiam! :)

Makowych motywów u mnie jak na lekarstwo, serwetki o ile już  są to raczej z serii tych nieciekawych, ale nie ma tego złego, bo dzięki temu przypomniałam sobie o ciśniętym w kąt papierze marki Renkalik.

Piękny malarski motyw, papier kupiony wieki temu, w sieciówkach Hebe, kiedy to jeszcze mieściły się tam przydasie dla szalonych dekupażystek ;) Zapomniana, a raczej niemogąca znaleźć odpowiedniego motywu dla siebie, była też drewniana skrzynka, a właściwie kufer. Jednak kiedy tych dwoje się spotkało, na postarzenia mi się zebrało.... :D

Nie wiem czy uda mi się opisać chronologicznie proces ozdabiania, bo sporo się przy nim działo ;) Na pewno ozdabianie zaczęłam od przyklejenia papieru, uprzednio namoczonego w wodzie i osączonego w ręcznik papierowy.  Jeśli chodzi o papiery do decoupage, to zdecydowanie wolę pracę z ryżowcem, jest cieńszy od innych papierów, łatwiej go wkomponować w całość pracy. Minusem bywają grube, długaśne włókna, które czasem szpecą motyw, jednak z takimi częściej spotykam się przy arkuszach z ryżowcami jednokolorowymi. Papiery Renaltik, mają piękne kolory, naturalne,nieprzerysowane,malarskie, cudownie oddające rzeczywistość. Piszę o nich w liczbie mnogiej, bo oczywiście, przy przekopywaniu szuflady okazało się, że jeszcze kilka innych papierów tej marki posiadam ;)

Kiedy motyw pokrył wieko skrzyni, wiedziałam, że  całość pracy chcę utrzymać w tonacji brązowo-zielonej. A więc zaczęłam od ozdabiania boków zieloną farbą, użyłam metody suchego pędzla. Następnie świecą przetarłam zielone maziaje, żeby po chwili ozdobić całość, również metodą suchego pędzla, tym razem brązową farbą.

Kiedy farba podeschła, przetarłam całość, efekt jaki osiągnęłam, to trzy kolory, zieleń, brąz i surowe drewno, po przetarciu całość nieco przybrudzona, poprzez przenikanie się kolorów przy przecieraniu.

Jednak ten efekt nie był dla mnie wystarczający, białe tło jakie było na papierze (widząc moją demolkę na motywie pewnie trudno w to uwierzyć ;)) zaczęło się gryźć z przetartymi już bokami. Więc jedyną metodą, żeby ruszyć dalej było rozpoczęcie postarzania wieka skrzyni. 

Postarzanie wieka to nic innego jak gaszenie kolorów na motywie przy pomocy kropek. Zasada jaką stosuje, o której wspominałam w poście o postarzaniu woskiem ~klik~ to tworzenie naleciałości. Czyli czerwone maki postarzamy białymi kropkami , natomiast rażące bielą tło tłumimy ciemnym kropkowaniem. Oczywiście w trakcie ozdabiania kropki zaczynają się przenikać, sami musimy wyczuć, gdzie jakiego koloru brakuje,który elementem jeszcze wymaga większego "maltretowania farbą" ;)

Kiedy motyw był już solidnie postarzony, mogłam dokończyć ozdabianie boków. Powieliłam tutaj naleciałości z wieka skrzyni, czyli dodałam na bokach pudełka ciemne i białe punkciki z farby. Pudło dostało od razu nowe szaty, wierzcie mi, że bez tych wydawać by się mogło mało znaczących punkcików, praca wyglądała bardzoooo mizernie ;)

Zapewne już wiecie, że nie pozostawiam wnętrz przedmiotów nieozdobionych. Oczywiście wszystko zależy od przypływu weny, raz jest to tylko rozwodniona farba, czy też bejca, kolejnym razem wypełnienie motywem, ale zawsze coś ;) Surowe drewno wewnątrz za bardzo kontrastuje z mocno postarzonym przedmiotem, takie jest przynajmniej moje zdanie.

Chciałam, żeby wnętrze było o wiele jaśniejsze niż zgniłozielony front pudełka. Jednak po pomalowaniu wnętrza rozwodnioną  żółtą farbą, na tej wielkiej powierzchni hulał wiatr, strasznie ubogo to wyglądało i aż prosił się jakiś mały akcent wewnątrz. 

O nieciekawych makowych serwetkach jakie posiadam pisałam we wstępie, ale z jednej notabene firmy Maki ;) na której widnieją jak dla mnie rozjechane nieco kwiaty, udało się wyłuskać dwie makóweczki ~klik~

Ułożenie kwiatów po przekątnej, ba, chyba po raz pierwszy na dnie pudełka wylądował u mniej jakiś motyw ;) Maczki troszkę podcieniowałam, co by za bardzo nie lewitowały na tej pożółkłej łące, następnie postarzyłam całość.

Ja widać na wieku wewnątrz kufra zostało dość sporo przestrzeni do zagospodarowania. Pomysł na wypełnienie tej części przedmiotu nasuwa się sam, a mianowicie umieszczenie  tam starego, pożółkłego papirusa z dedykacją, dla osoby, która byłaby zainteresowana zakupem tego oto kufra :)

Po porządkowaniu przepastnej szuflady,

przydałoby się przekopanie składziku z serwetkami...

Stosik wciąż rośnie, a jak przychodzi do ozdabiania

to się okazuje, że motywu brak, 

no nie ma czym ozdobić, paranoja!

Ale zapewne nie jestem w tym osamotniona :D

pozdrawiam, paniKa :)