Teraupetyczny przybornik

Jedyne co pojawiało się tu w ostatnim czasie to 

p a j ę c z y n a !

Mam nadzieję, że wybaczycie mi chwilową niedyspozycję,

zaczęło się od problemów sprzętowo-technicznych,

skończyło się na problemach zdrowotnych...

Powolutku wraca wszystko do normy :)

 Pora nadrobić zaległości, których się tyle namnożyło.

Oj teskniło mi się za tym miejscem i za Wami! :)

Dzisiaj rozruchowo i można powiedzieć w celach terapeutycznych, bo jak wiadomo ciężko wraca się po przerwie, taki oto przybornik. Klamocik wyszperany w  sklepie z używaną odzieżą.

W takich miejscach też można znaleźć prawdziwe perełki, ale komu ja to mówie, większość z Was to dopiero poszukiwaczki skarbów ;)

Wybór padł na niebieskości, za którymi co prawda jak już wspominałam nie przepadam, ale jak widać co raz  bardziej się do niech przekonuje :)

Serwetka z serii TETE a TETE, ultra cienka, na tyle, że po rozwarstwieniu w części ze wzorem pojawiły się małe dziurki. Na szczęście mogłam sięgnąć po kolejną, gdyż zakupiłam całą paczkę, jak na antyfankę niebieskości przystało ;)

Jak widać motyw "spoczął" na bokach i przodzie przybornika. Z klejeniem tej cienizny też nie było łatwo, ale wracając do wątku terapeutycznego  i cierpliwość można było sobie poćwiczyć ;)

Po wielu miesiącach miałam też okazje przypomnieć sobie jak ozdabia się patyną. Jak wiecie kiedy ta się u mnie skończyła, przestawiłam się na ozdabianie woskiem barwiącym. Ale, że dostałam patynkę w prezencie (za co jeszcze raz dziękuje! ) to postanowiłam sobie przypomnieć jak się z nią pracuje ;)

 

I tak nakładałam odrobinę patyny na cieniutki pędzelek, aplikująć ją głównie w zakamarkach i wszystkich zagięciach, po czym rozcierałam ją gąbką wchodząc na motyw. 

Oczywiście motyw w wersji oryginalnej jest niebieski, stonowany, kwiatki śnieżno białe,ale jak widać długo ta jego "świeżość" nie trwała ;)

Patyna pozwoliła mi stworzyć pożółkłe naleciałości, dzięki czemu motyw jest miejscami utrzymany w odcieniach sepii.

Wnętrze przybornika, ranty i porzeczka ozdobione są oczywiście poprzez przecierki. Ozdabianie zaczęłam od nałożenia punktowo niebieskiego odcienia, na to woskowanie kawałkiem świecy, a następnie nałożenie farby w odcieniu beżowym. Jak to zwykle u mnie bywa, spod farby nie wyszedł jedynie kolor bazowy (niebieski), ale widać też obdarcia do samego drewna ;)

 Całość oczywiście została pokryta kropkami, tym razem pojawiły się na motywie jak i na drewnianych elementach białe i ciemne punkciki z farby :)

Myślałam jeszcze nad dodaniem małej gałeczki na przodzie, która by imitowała szufladkę, ale chyba byłoby już za bogato :)

Dzisiaj pojawił się pomysł na szybkie ogrodowe DIY,

 zatem można uznać, że wracam do formy ;)

Pomysłem oczywiście podzielę się z Wami już wkrótce.

pozdrawiam Was gorąco :)

paniKa

W podróży

Nastał lipiec.

cholercia ale ten czas szybko leci.

Wakacje, 

czas relaksu, odpoczynku,

czas "plażingu", tudzież "smażingu" ;)

podróżowania to czas i wyjazdów.

 Więc i u przetarło się pojawia się wątek motoryzacyjny ;)

Pudełko z chłopakiem i (jego) wypasioną bryką :D

~klik~

Rewelacyjny motyw, utrzymany w klimacie vintage.

Wybaczcie mi kolejne a raczej bezustanne w moim wykonaniu

zachwyty nad motywami utrzymanymi  w takim stylu,

ale inaczej nie potrafię.

Wiem, że mnie rozumiecie ;)

 

Motyw od razu przypadł mi do gustu, ale i tak swoje musiał odczekać, jak to zwykle u mnie bywa. Od początku chciałam go umieścić na "kwadraciaku", czyli pudełku 16x16. Kilka podejść miało miejsce, ale za nic nie pasował mi napis jaki znajduje się na serwetce.

Jeżeli zapytacie co konkretnie mi nie pasuje, nie uzyskacie odpowiedzi, jedyna jaka mi się nasuwa, do najmądrzejszych nie należy, "nie bo nie" :D

Tak więc szyldzik z napisem odcięłam. Serwetkę rozwarstwiłam. Wieczko pudełka zagruntowałam i przyszedł czas na przyklejanie.

A tu prądu brak. Nie, nie odcięli, to planowana przerwa w dostawie energii była ;) Ale nie ma tego złego, nie było możliwości klejenia na żelazko, ale za to przypomniałam sobie jak się klei na palucha. Oświadczam, że jeszcze potrafię ;)

Motyw oczywiście nie mógł być przyklejony po prostej, fotografia z chłopcem została przyklejona lekko po ukosie,wieczko zyskało nieco na dynamice i coś się na nim zadziało :)

Rogi motywu wystają poza wieczko pudełka, na początku chciałam je uciąć,całe szczęście nie zrobiłam tego, bo wyglądałoby to tragicznie ;)

Ozdabianie boków pudełka. Na ten temat mógłby spokojnie powstać oddzielny post ;) Zaczęłam od nałożenia na surowe drewno koloru zgniło-zielono-żółtego Idea nazwała go ivory. Oczywiście nakładałam go punktowo, przy użyciu metody suchego pędzla. 

Następnie przetarłam całość świecą i nałożyłam  farbę w odcieniu ciemny brąz, a następnie przy użyciu papieru ściernego przetarłam wszystkie boki.

Tak samo postępowałam ozdabiając puste miejsca przy samym motywie.

Przyznaje, że nie wiem skąd mi się wzięła taka kombinacja kolorystyczna, skąd przybyło takie dziwaczne natchnienie?!

Wyglądało to beznadziejnie, motyw zginął w tej nijakiej kolorystyce, całość była mdła.

Ale przecież nie będziemy się poddawać i ciskać pudełkiem gdzieś w kąt. W sekundzie wzięłam do ręki czarny pigment i połączyłam go z białą farbą. Jedynym ratunkiem było pomalowanie całości na kontrastowy, konkretny kolor ;) 

Tak powstał kolor grafitowy, taka jakby sprana czerń ;) Ale jak widać na bokach pudełka, w efekcie końcowym kolor stał się bardziej granatowy niż czarny i zupełnie przypadkowo pokrył się z barwą czapki chłopczyka na zdjęciu ;) Musiała zajść jakaś reakcja między farbami,ale dobrze że ta miała miejsce, lubię takie przypadki ;)

Kolor nakładałam wprost na wcześniejsze (dziwne) przecierki i tym razem po całości,tak żeby pokrył niechciane kolory.

Kiedy kolor grafitowy wysechł, grubaśnym papierem 100 przetarłam całość. Farba odchodziła idealnie, ponieważ do wcześniejszych przecierek używałam woskowania.

I tak jak widać spod grafitu (tudzież granatu) wyłaniają się kolory,które w takim połączeniu, stłumione ciemnym odcieniem wreszcie prezentują się tak jak powinny!

Motyw jak zawsze został solidnie postarzony, zależało mi tym razem nie tylko na tworzeniu naleciałości na motywie (ciemne na jasne, jasne na ciemne), ale też na  "poszarpaniu" linii zdjęcia tak żeby wtarło się w całość. Ale jak wiecie ten etap to mój ulubiony, więc dopieszczaniu wieczka nie było końca :D

Ozdabianie wnętrza to już pikuś, porwałam się jedynie na pomalowanie całości wspomnianym odcieniem ivory i delikatne kropeczki w odcieniu ciemniejszym.

Właśnie ten odcień (ivory) dominował na zewnątrz przy pierwszych próbach przecierek, od razu widać że ten jasny odcień to był nietrafiony pomysł ;)

Pudełko na pamiątki z podróży gotowe :)

Wiele już prac w tym stylu stworzyłam, 

ale przyznam, że na to pudełeczko patrzę z wyjątkową sympatią.

Na pewno za sprawą tego chłopca, bo czy można się oprzeć jego urokowi?! :)

 

 Szerokiej drogi
dla tych co planują dopiero wyjazd
i dla tych, którzy są w ciągłej podróży :)

pozdrawiam, paniKa:)

Z sercem

Witajcie :)

Mam nadzieję, że jeszcze dorwałam Was przed wypadem na łono natury :D

Nie da się ukryć, że w sezonie letnim ruch w blogowym świecie nieco spowalniana na poczet szaleństw plenerowych,

tym bardziej

dziękuje Wam z całego serducha

za to że mnie odwiedzacie,
znajdujecie czas, żeby przycupnąć na chwilę z kawką, tudzież czymś bardziej wyskokowym, jak owocowy koktajl oczywiście:D

Dzisiaj to co tygryski lubią najbardziej czyli metamorfoza :) Taki oto cudaśny przedmiot ostatnio wpadł w moje ręce. Wieszaczek i listownik w jednym.Bardzo spodobała mi się jego forma, do tego to serducho,eh cud, miód i orzeszki!! :D

Oczywiste było, że wymaga on przeróbki, nie wiem co autor miał na myśli, ale te króliczki, na dziwnym dość pejzażu nijak nie trafiły w mój gust i chyba nie tylko mój ;)

Proces ozdabiania oczywiście zaczął się od rozczłonkowania wszystkiego co się tylko dało.

A dało się usunąć króliczki, które już pokicały do szuflady i czekają na wielkanocny czas ;)

Udało się też oderwać przednią część - wypust, czyli schowek na listy i papierzyska wszelakie, który zaraz po oderwaniu został przetarty papierem i zamalowany, co by zakryć to coś co imitowało pejzaż ;)

O ile elementy opisywane dotąd nijak nie wpisywały się w mój klimat, to sama deseczka z wyciętym sercem i niebieskimi punkcikami była już niczego sobie. 

Zastanawiałam się czy nie pozostawić jej takiej, co by stanowiła już bazę do dalszej pracy i pobawić się jedynie w dopasowanie motywu z przodu wieszaka....ale jak widać nic z tych planów nie wyszło ;)

Jak postanowiłam tak tło, czyli bazę zmieniłam. Naszło mnie na kropki,czyli jeden z podstawowych motywów szanującej się dekupażystki ;) Tak, tak, wiem, że takie tło, a raczej kropy można samemu namalować, ale czy nie po to stworzone są takie "bazowe" kropkowo, paskowo, kratkowe motywy, co by życie nam ułatwiały?! :D Oczywiście, żeby nie wyszło na to, żem leniwa, to oczywiście kilka razy o własnoręczne malowanie pasków się pokusiłam ~klik~  ~klik~

Użyłam tu klejenia metodą na żelazko, niezawodnej i niezbyt czasochłonnej. Bo po co czas tracić na klejenie metodą "na palucha",szczególnie na takich powierzchniach,kiedy można go spożytkować, na to co najprzyjemniejsze (przynajmniej dla mnie), czyli postarzanie pracy :)

A weź kobieto i dobierz teraz motyw na listownik, tak by pasował do zakropkowanej deseczki z serduchem...

Po komentarzach do poprzedniego posta, wiem, że Wy też tak macie, eh, mało to pocieszające :D 

Ale tym razem naprawdę, żadna, ale to żadna serwetka nie pasowała,szukałam w ciemnych odcieniach brązu, tak dla kontrastu.

Owszem klika było, ale żadna nie wpisywała się tematycznie, "chocolate" na wieszaczko-listownik? a skąd! ;)

Uratował mnie papier z serii malarstwo współczesne firmy ITD, przecudnej urody,ale o tym już wspominałam, kiedy używałam go ~klik~ po raz pierwszy :)

Nie ukrywam, że troszkę się wahałam, czy aby na pewno pasuje do całości, ale z efektu końcowego jestem zadowolona.

Kiedy motywy zostały już przyklejone (a jeszcze niepostarzone) zajęłam się bieluśkim wciąż obramowaniem całości. Białe, pofalowane obramowanie, pomalowałam cienką warstwą brązowej farby. Obramowanie było fabrycznie już polakierowane, więc nie używałam tym razem woskowania do przecierania, tylko wprost na białe elementy nałożyłam brązowy odcień. Kiedy ten wysechł, całość przetarłam papierem, większość ciemnej farby odeszła, pozostawiając ślady obdarcia, do tego mocne przetarcia już na samych kantach i zagięciach, aż do samego drewna i nic więcej już nie trzeba :)

Postarzanie motywów zaczęłam, "od wejścia" ciemnymi brązami na kremową kropkową bazę, żeby po chwili "pociapać" gąbką te ciemne punkciki białą farbą. 

Motyw kwiatowy rozjaśniłam, również przy pomocy takich właśnie punktowych naleciałości z białej farby, tak żeby stanowił spójną całość z resztą przedmiotu. Do tego oczywiście ciemne punkciki, imitujące te na starej fotografii wystawionej na działanie światła i kurzu ;)

Najmniej pracy wymagały gałeczki, które chyba były najbardziej vintage z całego przedmiotu, cudnie obdarte z farby, potrzebowały jedynie delikatnego muśnięcia brązem :)

Ciekawa jestem która wersja przed czy po
Wam przypadła do gustu,
zrozumiem jeśli wybierzecie tę z króliczkami,
w końcu o gustach się nie dyskutuje :D
Myślę, że słowem, które najlepiej oddaje klimat tej pracy jest 
vintage, 
w końcu nie mogło być inaczej,
kiedy ten niezmiennie w mojej duszy gra ;)

 Życzę Wam pięknego weekendu,
pozdrawiam gorąco,
paniKa :) 

Wieko(we) maki

Inspiracją do powstania  prezentowanej dzisiaj pracy 
były łąki i pola skąpane w czerwonych, 

pięknych makowych główkach.

Chciałoby się napisać ogromne makowe połacie,

jednak tych jakby co raz mniej, 
dlatego tym bardziej docenia się,

jeśli takowe się spotka, szczególnie w kompozycji z cudnym, 

niebieskimi chabrami - uwielbiam! :)

Makowych motywów u mnie jak na lekarstwo, serwetki o ile już  są to raczej z serii tych nieciekawych, ale nie ma tego złego, bo dzięki temu przypomniałam sobie o ciśniętym w kąt papierze marki Renkalik.

Piękny malarski motyw, papier kupiony wieki temu, w sieciówkach Hebe, kiedy to jeszcze mieściły się tam przydasie dla szalonych dekupażystek ;) Zapomniana, a raczej niemogąca znaleźć odpowiedniego motywu dla siebie, była też drewniana skrzynka, a właściwie kufer. Jednak kiedy tych dwoje się spotkało, na postarzenia mi się zebrało.... :D

Nie wiem czy uda mi się opisać chronologicznie proces ozdabiania, bo sporo się przy nim działo ;) Na pewno ozdabianie zaczęłam od przyklejenia papieru, uprzednio namoczonego w wodzie i osączonego w ręcznik papierowy.  Jeśli chodzi o papiery do decoupage, to zdecydowanie wolę pracę z ryżowcem, jest cieńszy od innych papierów, łatwiej go wkomponować w całość pracy. Minusem bywają grube, długaśne włókna, które czasem szpecą motyw, jednak z takimi częściej spotykam się przy arkuszach z ryżowcami jednokolorowymi. Papiery Renaltik, mają piękne kolory, naturalne,nieprzerysowane,malarskie, cudownie oddające rzeczywistość. Piszę o nich w liczbie mnogiej, bo oczywiście, przy przekopywaniu szuflady okazało się, że jeszcze kilka innych papierów tej marki posiadam ;)

Kiedy motyw pokrył wieko skrzyni, wiedziałam, że  całość pracy chcę utrzymać w tonacji brązowo-zielonej. A więc zaczęłam od ozdabiania boków zieloną farbą, użyłam metody suchego pędzla. Następnie świecą przetarłam zielone maziaje, żeby po chwili ozdobić całość, również metodą suchego pędzla, tym razem brązową farbą.

Kiedy farba podeschła, przetarłam całość, efekt jaki osiągnęłam, to trzy kolory, zieleń, brąz i surowe drewno, po przetarciu całość nieco przybrudzona, poprzez przenikanie się kolorów przy przecieraniu.

Jednak ten efekt nie był dla mnie wystarczający, białe tło jakie było na papierze (widząc moją demolkę na motywie pewnie trudno w to uwierzyć ;)) zaczęło się gryźć z przetartymi już bokami. Więc jedyną metodą, żeby ruszyć dalej było rozpoczęcie postarzania wieka skrzyni. 

Postarzanie wieka to nic innego jak gaszenie kolorów na motywie przy pomocy kropek. Zasada jaką stosuje, o której wspominałam w poście o postarzaniu woskiem ~klik~ to tworzenie naleciałości. Czyli czerwone maki postarzamy białymi kropkami , natomiast rażące bielą tło tłumimy ciemnym kropkowaniem. Oczywiście w trakcie ozdabiania kropki zaczynają się przenikać, sami musimy wyczuć, gdzie jakiego koloru brakuje,który elementem jeszcze wymaga większego "maltretowania farbą" ;)

Kiedy motyw był już solidnie postarzony, mogłam dokończyć ozdabianie boków. Powieliłam tutaj naleciałości z wieka skrzyni, czyli dodałam na bokach pudełka ciemne i białe punkciki z farby. Pudło dostało od razu nowe szaty, wierzcie mi, że bez tych wydawać by się mogło mało znaczących punkcików, praca wyglądała bardzoooo mizernie ;)

Zapewne już wiecie, że nie pozostawiam wnętrz przedmiotów nieozdobionych. Oczywiście wszystko zależy od przypływu weny, raz jest to tylko rozwodniona farba, czy też bejca, kolejnym razem wypełnienie motywem, ale zawsze coś ;) Surowe drewno wewnątrz za bardzo kontrastuje z mocno postarzonym przedmiotem, takie jest przynajmniej moje zdanie.

Chciałam, żeby wnętrze było o wiele jaśniejsze niż zgniłozielony front pudełka. Jednak po pomalowaniu wnętrza rozwodnioną  żółtą farbą, na tej wielkiej powierzchni hulał wiatr, strasznie ubogo to wyglądało i aż prosił się jakiś mały akcent wewnątrz. 

O nieciekawych makowych serwetkach jakie posiadam pisałam we wstępie, ale z jednej notabene firmy Maki ;) na której widnieją jak dla mnie rozjechane nieco kwiaty, udało się wyłuskać dwie makóweczki ~klik~

Ułożenie kwiatów po przekątnej, ba, chyba po raz pierwszy na dnie pudełka wylądował u mniej jakiś motyw ;) Maczki troszkę podcieniowałam, co by za bardzo nie lewitowały na tej pożółkłej łące, następnie postarzyłam całość.

Ja widać na wieku wewnątrz kufra zostało dość sporo przestrzeni do zagospodarowania. Pomysł na wypełnienie tej części przedmiotu nasuwa się sam, a mianowicie umieszczenie  tam starego, pożółkłego papirusa z dedykacją, dla osoby, która byłaby zainteresowana zakupem tego oto kufra :)

Po porządkowaniu przepastnej szuflady,

przydałoby się przekopanie składziku z serwetkami...

Stosik wciąż rośnie, a jak przychodzi do ozdabiania

to się okazuje, że motywu brak, 

no nie ma czym ozdobić, paranoja!

Ale zapewne nie jestem w tym osamotniona :D

pozdrawiam, paniKa :)