Postarzanie woskiem barwiącym - krok po kroku

Dzisiaj zapraszam na zapowiadane postarzanie woskiem,

czyli kolejna odsłona postarzania

według przetarło się :)

A więc bez zbędnych wstępów zapraszam do lektury :)

Dla osób, które zainteresowane są samym już postarzaniem woskiem,

zaprasza od razu do punktu 9

chyba, że chcą sobie utrwalić podstawy ;)

Potrzebne będą:

 1. Wybrany przedmiot oczyszczamy, uzupełniamy szpachlą ewentualne ubytki. Tak przygotowany pokrywamy farbą, w miejscu gdzie będziemy przyklejać motyw, u mnie jest to wieczko pudełka.

2. Serwetkę którą wybraliśmy do ozdabiania rozwarstwiamy, dzieląc na trzy części, pozostawiając tylko tę część z nadrukiem. Ja wybrałam piękny motyw z hortensją w roli głównej ~klik~

3. Na wyschnięte wieczko, które zagruntowaliśmy farbą, nakładamy cienką warstwę kleju. Użyłam tutaj (jak i w większości moich prac) kleju CR.

4. Kiedy klej lekko podeschnie (klei się jeszcze delikatnie do palców) kładziemy  na wieczko pudełka wycięty motyw. Pamiętamy o tym, żeby nie położyć go do góry nogami ( u mnie kiedyś aniołki tak wylądowały;) i o tym, żeby serwetka była ułożona symetrycznie i równo. Na serwetkę kładziemy kawałek papieru do pieczenia i prasujemy całość, ustawiając żelazko na najniższą moc.

 

5. Serwetkę, która wystaje po przyklejeniu poza pudełko, usuwamy delikatnie zdzierając papierem ściernym.

6. Następnie motyw zabezpieczamy klejem, na tym etapie użyłam kleju do serwetek. Klej np. CR używany na wierzchu motywu niepotrzebnie dodaje tylko milimetrów, za to kleje do serwetek, tworzą idealną cieniutką, prawie niezauważalną warstwę na motywie.

 7. Wybieramy kolor, bądź kolory jakimi chcemy ozdobić nasz przedmiot. Ja do białej bazy z farby akrylowej dodałam kropelkę farby w odcieniu ciemno niebieskim, przez co uzyskałam kolor zbliżony co tego na motywie.

8. Tak przygotowany odcień nakładamy na pędzel. Zbieramy z niego nadmiar farby np. wycierając w papierowy ręcznik, tak aby pędzel był prawie, że suchy( ale nie suchy ;)) i malujemy nim wybrane miejsca na bokach drewienka.

9. Zaczynamy prace z woskiem. Nakładamy go na kawałek gąbki, (zmywaka), nadmiar zbieramy.Używam wosku firmy Liberon odcień przydymiony dąb. Kiedy używamy go "właściwie" czyli wcieramy w drewno, daje nam piękny głęboki brązowy odcień, przykład moja winogronowa skrzynka ~klik~ 

10.Jednak przy tego typu "punktowym" postarzaniu, jego odcień pozostaje taki jak ten widoczny w puszce, czyli bardziej czarny niż brązowy.

Wosk nakładamy na gąbkę i ozdabiamy nim miejsca, które nie zostały pokryte niebieską farbą. Oczywiście pracując z gąbką chcąc nie chcąc zahaczamy też o te miejsca pomalowane już farbą, tragedia się nie dzieje ;) Wręcz przeciwnie wosk fajnie gasi nam kolor farby, brudząc go nieco i postarzając.

11. Kiedy mamy już nałożone na całość  "gąbczaste ślady" z wosku, drugą stroną gąbki (zmywaczka), przecieramy całość. Wosk wciera się w surowe drewno, a elementy pomalowane farbą zostają delikatnie postarzone, poprzez "brudzenie woskiem".  Na tym etapie mamy już właściwie "zrobione boki", wosk nadał całości  gładką powierzchnie, możemy już je tak pozostawić,albo ewentualnie nałożyć jedną warstwę lakieru akrylowego na całość.

 

12. Nie możemy oczywiście zapomnieć o postarzaniu samego motywu , tutaj również idealnie sprawdza się wosk. Postarzanie zaczynam od nakładania wosku na rogach motywu, a następnie delikatnie wkraczając dalej. Chodzi o to, żeby lekko zgasić kolory na motywie, a całość wyglądała na wiekową. Jednak nie zatracajmy się w tym gaszeniu, bo jak we wszystkim ważny jest umiar.

13. Metodą jaką stosuje dodatkowo przy postarzaniu motywów (ten element pracy lubię chyba najbardziej ;)) jest tworzenie naleciałości na motywie, chodzi o stworzenie śladów zużycia.  Tak więc oprócz ciemnego koloru, czyli postarzania woskiem (punkt wyżej) motyw postarzamy poprzez nakładanie "gąbczastych punktów", ale innym już jaśniejszym kolorem. Sprawia to wrażenie, że motyw jakby już wypłowiał, fabryczna nowość odchodzi w niepamięć ;)

 

14.  Postępując analogicznie jak przy ozdabianiu boków pudełka, robimy to samo z rantami umieszczonymi wewnątrz przedmiotu.

 

15. Samo wnętrze oraz spód pudełka ozdabiamy rozwodnioną niebieską farbą, malując wszystkie zakamarki.

16. Wnętrze również postarzamy, delikatnie przecierając, a właściwie muskając gąbką, na którą nakładamy odrobinę wosku.

17. Na sam koniec, dodajemy dosłownie kropkę nad i ;) Rozwodnioną farbą, przy użyciu pędzla (lub szczoteczki do zębów), tworzymy kropeczki,  małe ciemne punkciki, ważny (nie twierdzę, że konieczny) element postarzanych prac.

I już ostatni element czyli lakierowanie pracy, czyli dopieszczanie i szlifowanie całości :)

***

A tak prezentuje się już gotowe pudełko

 

  Wosk pojawił się u mnie kiedy zabrakło patyny,

szukałam jakiegoś zamiennika i ten tak się sprawdził,

że został na dłużej, bo jak sami widzicie dość często stosuje go przy ozdabianiu moich prac :)

 

 Używam go od ponad pół roku a jak widać z puszki niewiele  ubyło,

więc tak jak pisałam wcześniej to zakup, który się  opłaca :)

 

Daje ciekawe efekty, wydobywa ciepło drewna...

ale o tym co potrafi najlepiej świadczą 

 prace ozdobione przy jego pomocy   ~klik~  :)

 

pozdrawiam Was gorąco!

paniKa :)

Poniedziałkowe przesłanie

Poniedziałkowe przesłanie -  

Really,I'm fine

czyli transfer z przymrużeniem oka ;)

Coś dla tych,którym początek tygodnia nie kojarzy się najlepiej.

Chociaż takie stany "chwilowej niedyspozycji"

bywają przypisane i innym dniom tygodnia ;)

 

Oby nikt nie utożsamiał się z bohaterem na przypince! :D

 Grafika znaleziona w internecie, nie pamiętam już dokładnego źródła, ale zapewne umieszczona była na Demotywatorach, lub innym tego typu portalu.

Umieściłam ją na pokaźnych rozmiarów przypince, używając transferu na klej o którym pisałam tutaj

~klik~

 Klika ubytków przy zdzieraniu papieru podczas transferowania oczywiście się pojawiło, ale tragedii nie ma, najważniejsze, że przekaz jaki ze sobą niesie myszowaty drobiazg jest widoczny ;)

 Mysz przyczyniła się poniekąd do pewnego odkrycia jeśli chodzi o klejowy asortyment ;) W poście o transferowaniu Malowana lala porównywałam klej Magik i klej CR introligatorski. Zabierając się za ozdabianie przypinki, odwróciłam tubkę Magica, a tam moim oczom ukazał się napis : Zawartość tuby : Klej CR introligatorski Produkcji BORYSZEW. Teraz się nie dziwie czemu nie widziałam między nimi różnicy, to ci dopiero odkrycie, ha! :D

Pozytywnego,

pełnego energii

i uśmiechu tygodnia!

pozdrawiam, paniKa :)

Z widokiem na tacę

Taca jaka jest każdy widzi:

prostokątna, 

dość sporych rozmiarów, 

solidnie skonstruowana bo z MDFu ;)

Taca z serii tych przechwyconych, oczyszczona została i przeszlifowana.

Papier którego użyłam do ozdobienia długo zalegał na dnie szuflady, 

 aż dziw bierze, że nie wyblaknął od interakcji z pajęczyną ;)

 

Zalegał w tej szufladzie, bo o ile piękny to motyw, to w takim prostokątnym wydaniu nie w każdy przedmiot się chce wkomponować.  Ok kufer, pudełko w rozmiarze XXL byłoby idealne, ale czasem chciałoby się postarzyć cosik innego ;) Były przymiarki do obrazków, starusieńkie deseczki idealnie do tego pasujące posiadam, ale jakoś plan nie wypalił. Zresztą nie ma tego złego, jeszcze dwa obrazki z tego papieru, na dno szuflady ponownie trafiły, więc może kiedyś... ;)

Motyw pejzażowy, z widokiem na (tace :D) wodospad, kwieciem usłany i jak to zwykle bywa z papierami Calamboura do jakości, szczególnie papierów z serii Digital nie można się przyczepić, godne polecenia :) ~klik~

 Z arkusza wybrałam dwa motywy, wycięłam je i przykleiłam na zagruntowane białą farbą akrylową dno tacy. Papier przed przyklejeniem namoczyłam chwilkę w wodzie, osączyłam w ściereczkę, stał się przez to cieńszy, lepiej się układał i szybciej wchłonął klej :) Użyłam tutaj metody na żelazko, taca była jest na tyle duża, że i miejsca do prasowania nie zabrakło ;)

Kolorem przewodnim całej pracy był kolor beżowy, stanowiącym niejako bazę, nałożoną na wszystkie boki tacy, jak również na jej wnętrze. Najdłużej zeszło się z ozdobieniem właśnie wspomnianego wnętrza, po przyklejeniu dość sporych wydawać by się mogło obrazków, na dnie tacy i tak zostało dużo wolnego miejsca co zamalowania.

Tak więc dobierając do bazowego beżu, brązy i turkusy, (wszystkie kolorystycznie zbliżone do tych na motywie), domalowywałam tło, rozmazując kolory, tak żeby się ze sobą przenikały, a jednocześnie stanowiły jednolitą całość :)

 

 Jeśli chodzi o boki, to zastosowałam tradycyjną przecierkę, czyli kolor  beżowy, przetarcie całości świecą, na to ciemny brąz i przetarcie papierem ściernym. Jak widać kolory "przeżarły się" ze sobą i widocznych jest kilka odcieni brązów, a nawet miejscami i sam MDF, no coż jak przecierać to solidnie, nazwa bloga do czegoś zobowiązuje ;)

Sam motyw  również został nieco postarzony,był zbyt cukierkowy ;) Tu oczywiście przy nadawaniu naleciałości okazały się niezbędne kropki z ciemnej brązowej farby, jak i kropeczki w turkusowym odcieniu, użyte głównie na kwiatach.

Na koniec lakierowanie, lakierowanie i jeszcze raz lakierowanie.

Papiery do decoupage piękne są, ale wymagające jeśli chodzi o wykańczanie prac, bo  choćby nie wiem jak urodziwy był motyw, to na nic nasze wysiłki przy ozdabianiu, jeśli motyw nie wtopi się w całość .Tak więc moja taca wciąż wchłania kolejne warstwy lakieru i ciągle jej mało ;)

Na tacę w weekend zapewne wskoczy jakieś ciacho,

koniecznie z truskawkami :)

Ma być słonecznie i upalnie (podobnoooo)

więc może by tak jakiś sernik na zimno zmajstrować,

 a może tarta z bezą i truskawkami ;)

Cudownego, pysznego i pełnego inspiracji weekendu dla Was kochani :)

pozdrawiam, paniKa :)

Imitacja kamiennych donic, czyli plastik odchodzi w niepamięć

Pora na zapowiadane DIY -

Imitacja kamiennych donic, czyli plastik odchodzi w niepamięć :)

Pomysł znaleziony w jednej z wnętrzarskich gazet długo czekał na realizacje,

ta była blokowana a to przez deszczową aurę, a to znowu przez brak czasu.

W końcu udało się i mogę się tym rewelacyjnym pomysłem z Wami podzielić :)

Jeśli chodzi o internetowe źródło tworzenia takich kamiennych donic, to jak dla mnie najlepsze jest to znalezione na stronie Maja w ogrodzie ~klik~
Oczywiście nie wymyśliłam niczego nowego jak na podlinkowanym wyżej filmiku, przedstawiam jedynie swoje spostrzeżenia, rozkładając całość na czynniki pierwsze ;)

Potrzebujemy :
zaprawy klejowej,
materiału, najlepiej płóciennego,
przedmiotu do ozdobienia donicy, misy, wiadra...
wody, miski do rozrobienia zaprawy, mieszadełka ;)

1.Zaprawę wsypujemy do miski, wlewamy wodę i doprowadzamy do półpłynnej konsystencji. Trzeba samemu wypróbować jaka gęstość jest najodpowiedniejsza do zamaczania materiału, metodą prób i błędów.

2. Materiał  najlepiej płócienny, bawełniany, bez sztucznych dodatków, tniemy na długie kawałki, przykładowy 100-130cm długości, 20-30 cm szerokości. Chodzi o to, żeby materiał był cienki, wtedy szybciej nasiąka zaprawą, ale też naturalny, syntetyki ześlizgują się z doniczki, mają słabszą przyczepność.

3.Materiał zamaczamy w zaprawie. Żeby sobie ułatwić pracę, nie wrzucamy całego kawałka od razu do zaprawy, tylko zamaczamy go kawałkami. Dzięki temu całość będzie pokryta zaprawą, kiedy wrzucamy od razu całe płótno, pokrywa się ono tylko z wierzchu zaprawą, przy rozkładaniu zostają suche kawałki materiału, a nie o to nam chodzi ;)

4. Następnie z zanurzonego w zaprawie kawałka materiału zbieramy nadmiar zaprawy, ściągając ją z góry na dół.

5. Teraz tak naprawdę zaczyna się tworzenie donicy ;)  Nasz cementowy kawałek materiału rozwijamy i zarzucamy na donicę. Na filmie proponowane jest ozdabianie zaczynając od dołu donicy. Jak dla mnie lepszą opcją jest ozdabianie od góry, wtedy materiał  zatrzymuje się na rancie donicy, nie ześlizguje się i łatwiej jest już go formować.

6. Materiałem ozdabiamy donicę dookoła, podciągając go do góry, marszcząc, formując w dowolne esy -floresy. Materiał  jest ciężki i kleisty więc idealnie się go układa no donicy.

7. Ostatnie poprawki już na "otulonej " dookoła materiałem donicy. Na tym etapie, jeżeli widzimy gdzieś jeszcze suche fragmenty materiału pokrywamy go zaprawą, uzupełniamy ubytki.

8. Donice odstawiamy do wyschnięcia. Moje schły zgodnie z zaleceniami producenta około doby, w pół cienistym miejscu, na noc przeniesione do garażu.

Z technicznych wskazówek:
Używałam 5kg zaprawy Atlas (widoczna na zdj .1)  Takie opakowanie starczyło na ozdobienie dwóch wielkich donic, została jeszcze odrobina zaprawy, więc wykorzystałam ją do ozdobienia malutkiej doniczki ;) Bardziej ekonomiczne jest oczywiście opakowanie 25kg, ale dla przetestowania wybrałam mniejsze.

Do ozdobienia kolejnych doniczek (bo jak można poprzestać na tych,kiedy pomysł już wypróbowany i oko cieszy) użyłam Kleju do płytek Extra, Atlasu. Szczerze nie jestem z niego zadowolona, po nałożeniu jest dużo ciemniejszy od tego zamieszczonego na zdjęciach powyżej i co najgorsze dużo dłużej wysycha, nie polecam, lepiej sprawdza się ta pierwszy.

Przyznaje, że samo ozdabianie nie należy do najłatwiejszych, materiał jest dość ciężki i trudno się nim manewruje, ale już przy 3 ozdobionej doniczce jest łatwiej ;) 

Największy minus tego sposobu ozdabiania donic,to to, że jest to naprawdę brudna robota. Potrzeba troszkę wolnego miejsca, żeby pozwolić sobie na taki bałagan, a później jeszcze to wszystko posprzątać ;)

Donice wystawione na deszcz oczywiście pod wpływem wody znowu ciemnieją, trzeba ponownie czekać aż wyschną, ale to może przeszkadzać jedynie w takiej jak u mnie surowej wersji, kiedy będą pomalowane nie będzie tego widać.

Zastanawia mnie jeszcze kwestia "przezimowania", co się stanie, kiedy zostaną pozostawiona na zimę w ogrodzie . Przetestujemy i to, w końcu zaprawy są przeznaczone do użytkowania na zewnątrz i są mrozoodporne.


A tak prezentują się już wyschnięte donice, w kwiatowych aranżacjach, posłużyły jako osłonki na inne doniczki . 
Kolejne mam zamiar postarzyć i wykorzystać ich fakturę :)

Jak dla mnie pomysł jest rewelacyjny, zwykle plastikowe, nieciekawe doniczki możemy zamienić w coś oryginalnego:) 

Ja pozostawiłam je w takim cementowo-kamiennym, surowym wydaniu. Możemy je oczywiście dowolnie pomalować, dokleić jakieś ozdobniki, szyldzik, dostosowując do klimatu jaki mamy w ogrodzie , czy też na balkonie. 

Jak widać po najmniejszej "poziomkowej " doniczce, możemy też udekorować te znajdujące się w mieszkaniu, fajnie prezentowałaby się  w takim wydaniu podłużna donica na zioła :)

Mam nadzieję, że zachęciłam Was do tego, żeby co nieco otulić ;)

pozdrawiam, paniKa :)

Lania wody nie będzie

Czwartek minął w mgnieniu oka, 

jednak coś namacalnego po nim u mnie zostało.

Stworzona w przypływie weny twórczej...

no dobra, nudziło mi się

 i musiałam

coś zmajstrować :D

Osłonka na doniczkę w bardzo oryginalnym wydaniu. O ile sam pomysł na imitację pompy i do tego czegoś jakby miednicy, czy tez drewnianej balii, trafiony w 10, to zachwytów nad jakością tegoż drewienka o wiele mniej. Ale taką zdobyłam, taką mam ;)

O tym, że często w pracach przemycam kolor miętowy większość z Was na pewno już wie, osłonce też się oberwało na miętowo, ale taka właśnie mi się widziała :)

 Na początku drewniane elementy ozdobiłam kolorem miętowym metodą suchego pędzla. Gdy farba zaczęła wysychać, papierem ściernym o dużej ziarnistości chciałam przetrzeć całość. No właśnie chciałam... Bo efekt jaki osiągnęłam to wcieranie poprzez przecieranie ;) Pojęcia nie mam z jakiego drewna są robione te ultralekkie osłonki, sklejka, jakaś płyta pilśniowa? W każdym bądź razie przecierając miętowe maziaje, kolor zaczął się  wcierać w drewno i ciemnieć o jakieś dwa tony, wszystko za sprawą drewna na osłonce, które zaczęło wchłaniać farbę. W efekcie końcowym wyszła przyciemniona mięta farba i widoczny na zdjęciu miodowy odcień drewna :)

Nie da się ukryć, że najfajniejszym elementem całej osłonki jest imitacja starej, żeliwnej pompy do nabierania wody. W wersji pierwotnej nie wyglądała ona zbyt zachęcająco, ale nałożenie miętowej farby, a następnie przetarcie całości sprawiło, że wygląda już na bardziej wiekową :)

Czarne metalowe obejmy, które ściskają całość nijak nie pasowały mi do miodowo-miętowej reszty, więc przerobiłam je na miedziane, przy pomocy pasty pozłotniczej. Żeby ta za bardzo się nie odcinała od całości, przetarłam ją miętowym kolorem. 
Wnętrze osłonki delikatnie ozdobiłam rozwodnioną bejcą, dodatkowo na całości pokusiłam się o brązowe kropki, dla podkreślenia zużycia materiału ;)

 

Wnętrze wypełniają oczywiście poziomki !

 Widać już pierwsze zalążki owoców, jeszcze chwilka, 

jeszcze momencik i już będzie co zrywać z krzaczków ;)

Niedługo podzielę się z Wami genialnym pomysłem na DIY.

Jak zwykle będzie coś za przysłowiowy grosik,

coś na balkon, do ogrodu, w mieszkaniu też się przyda....

Nic więcej nie powiem ;)

Błogiego lenistwa dla tych którzy wypoczywają

i wytrwałości dla tych, którzy dzisiaj ciężko pracują ;)

I niech tytuł posta pogodowo się spełni!

pozdrawiam, paniKa :)