Ekspresowe podkładki

Witajcie :)

Jakiś czas temu w  ręce wpdały mi takie oto widoczki, 

długo moje oczy się tymi nadmorskimi klimatami nie nacieszyły,

bo przecież w głowie już się na ich przeróbkę niecny pomysł zrodził ;)

Obrazki ze sklejki, ultracienkie i nawet miejscami już rozdwajające się, pomalowałam na biało. O ile mniejszy obrazek ładnie się pokrył farbą to większy stawiał opór, ale druga warstwa farby ładnie już pokryła całość ;) 

Już sięgałam po karton z serwetkami, kiedy przypomiało mi się, że posiadam...no właśnie co ;)

Kawałek papieru, kupionego za 2zł w sklepie z używaną odzieżą. Papier angielskiej firmy, cudownie pachnący, służący według producenta do wyściełania szuflad :)

 

Z papieru odmierzyłam potrzebny kawałek do ozdobienia podkładek i wyciełam. Papier namoczyłam w wodzie, zachował się jak typowy papier do decu, chociaż ten jest odrobinę grubszy, bardziej przypominający gramaturą tapetę. Myślałam, że jak wchłonie wodę, to będzię się rozchodził jednak nic bardziej mylnego, odsączony w ręcznik, po chwili idealnie przykleił się na zagruntowane farbą akrylową podkładki (kleiłam oczywiście na żelazko).

 Motyw ładny, kwiaty fajnie rozłożone, jednak potrzebował odrobiny "pieprzu" i tym razem niezawodna dla złamania delikatności motywu okazała się patyna. Nabierając ją na gąbkę pocieniowałam ranty i obrzeża podkładek. 

Kawiatki zostały odrobinę pokropkowane, żeby i motyw wyglądał na odroninkę zużyty ;)

I tak w pare chwil kawałek sklejki stał się bardziej użytkowy.

Mniejsza podkładka oczywiście będzie służyła jako podstawka pod kubek,

 większa  na pewno też znajdzie dla siebie miejsce na biurku.

Pewne jest, że dorobią się (moimi rękami) nowych kropek,

ale kiedy czasem niewinne meble obrywają farbą,

to tym bardziej ten los czeka podręczne, biurkowe podkładki :D

Dziękuje za tyle cudownych słów pod rozdawajkowym postem,

cieszę się, że zestaw się Wam spodobał :)

Zapraszam do udziału  w zabawie~klik~ 

Cudownego weekendu

i błogiego lenistwa! :)

pozdrawiam,

paniKa

Rocznicowa rozdawajka

Witajcie!

 Pora na zapowiadaną rocznicową rozdawajkę :)

Oto zestaw jaki dla Was przygotowałam:

 Zwycięzca zostanie wylosowany spośród osób,

które wpiszą się w komentarzach do poniższego posta.

Osoby nie posiadające bloga, proszę o pozostawienie adresu mejlowego.

Będzie mi miło jeżeli udostępnicie informację o rozdawajce :)

Pomysłów na rocznicowy zestaw  było kilka, ostatecznie postawiłam na wybranie przedmiotów,których ozdabianie sprawia mi ogromną frajdę, a które przy okazji cieszyły się Waszym zainteresowaniem :)

Książka-szkatułka z grafiką, którą znalazłam tutaj ~klik~ . Jak tylko zobaczyłam to zdjęcie wiedziałam już w jakim stylu chcę utrzymać pracę oczywiście przerobić ją na sepię. Czyli pożółke zdjęcie, dodanie plam, obdarte rogi, troszkę ziarnistości i szumu... 

Książka utzymana jest w podobnym stylu do pierwszej, którą prezentowałam na blogu ~klik~  jednak motyw postarzony nieco inaczej, przy pomocy lakierobejcy i patyny :)
Jeżeli będziecie zainteresowani w jaki sposób postarzyć czarno białe wydruki, to z przyjemnością opiszę to przy okazji kolejnego DIY :)

Tym razem musiałam zmienić również grzbiet książki bo napisy Paris i London nijak miały się do całości ;) Tak więc usunęłam oryginalny materiał, zostawiając tę część materiału, która trzyma przednią okładkę i w jego miejsce przykleiłam jutowy materiał wprost z pocztowego starego worka :)
Nie wiedziałam czy materiał będzie się trzymał, jednak po raz kolejny niezawodny okazał się klej introligatorski CR, na który przyleiłam materiał :)

 Tym razem strony a raczej ich imitację ;) tworzyłam przy pomocy gotowej masy szpachlowej firmy Stuccilinea. Kupiona z myślą o niwelowaniu ubytków jakie czasem są na drewienkach genialnie sprawdziła się przy tworzeniu stron.

Masa dobrze się rozprowadza, szybko zasycha i po pół godziny nadaje się już do solidnego szlifowania nierówności. Przy poprzedniej książce strony tworzyłam przy pomocy pasty strukturalnej, jednak strasznie długo schła i zdecydowanie gorzej się w niej "rzeźbiło kartki".

 

Tył książki ozdobiłam motywem serwetkowym, który oczywiście również potraktowałam patyną.

 Granica pomiędzy grzbietem a okładką tak jak przy poprzedniej książce ozdobiona jest lnianym sznurkiem, złożonym na cztery i troszkę zrolowanym :)

Wnętrze dla kontrastu zostało lekko pobielone i dla spójności z całością książki miejscami pocieniowane patyną.

 

 Żeby jednak i wewnątrz coś się działo postanowiłam umieścić tam kieszonkę z czerpanego (przynajmniej na taki wygląda ;)) papieru,  jej cel jest oczywiście dekoracyjny, bo pojemność tej kieszonki niewielka ;)

Postanowiłam również podarować Wam papierowy wianek o którym więcej możecie przeczytać tutaj ~klik~

Wianek ozdobiony jest różyczkami z papieru i pokryty parafiną z roztopionych świec.

  Od spodu wianek ozddobiłam białą koronką, żeby uzupełnić a jednocześnie zasłonić styropianowy podkład, który chcąc nie chcąc zostaje, bo nie wszędzie da się wcisnąć kwiatki ;)

Na upartego wianek można traktować jako dwustronny, bo koronkowy podkład daje taką możliwość ;)

I na koniec garść serwetek, których jak wiadomo nigdy za wiele i każda kolejna okazuję się tą niezbędną ;)

W drogę wyruszy też maleńki lawendowy bukiet. Lawenda w tym roku  zagościła u mnie w ogródku, ale kilka zasuszonych bukietów już z niej powstało :)

Nie chciałam, żeby ten  post był typowo podsumowujący, wiec wyszło tak jak zawsze czyli długaśnie i opisowo ;)

Kochani dziękuje Wam z całego serducha za ten rok,

za odwiedziny,

za komentarze,

za  wiadomości,

za polubienia,

za rady,

za serdeczności

i za cenne uwagi.

Za możliwość współtworzenia Dream Teamu

poznania tylu ciekawych ludzi 

 i ich zakręconych, twórczych światów:)

Dziękuje za to, że tu ze mną jesteście,

to Wy współtworzycie to miejsce! :)

Zapraszam do zabawy,

zapisy trwają do północy do 12 września.

Zwycięzca zostanie ogłoszony

13-stego w piątek! :D 

pozdrawiam,

paniKa :)

Zakręcony w kwiatki

Witajcie!

Nie tak dawno pajęczyny się na blogu pozbywałam,

a tu znowu trzeba odkurzać i to solidnie!

Na swoje usprawiedliwienie mam:

pomalowane krzesło,któremu na biało się dostało,

kuchenny retro stolik, bo na krzesełku trzeba przy czymś siedzieć,

pomalowanych kuchennych krzeseł 4,bo farby bieluśkiej z wyżej wymienionych malowanek troszkę zostało ;)

Niewielkie przedmioty,ale z malowaniem troszkę się zeszło,

a na koniec już tych metamorfoz

dopadło mnie najgorsze...

czyli wstręt do farby wszelakiej :D

Ten jednak nie trwał zbyt długo, bo jak tu wytrzymać bez decu tworzenia - nie sposób! :)

 

I tak pierwszy na warsztat trafił młynek. Kształ może i niezbyt ciekawy, taki zwykły okrąglaczek...żeby chociaż szufladkę miał ;)

Troszkę czasu upłynęło zanim pojawiła się koncepcja jak młynek ozdobić. Na początku chciałam umieścić na nim jakiś ornament, jednak nie sposób było żadnego dopasować na tak małej powierzchni. Kolejna myśl to transfery, jednak i ta opcja tak szybko jak się pojawiła, równie szybko zniknęła :)

Niezawodny okazał się piękny kwiatowy motyw, którego po raz pierwszy użyłam ozdabiając drewniane etui ~klik~

 

Nie chciałam, żeby motyw pokrył cały młynek. Tak więc górną cześć młynka pokryłam taśmą, rozmiarem zbliżoną do dolnej części młynka (odkręcana część, pojemnik na zmielony pieprz).

Dwa niebieskie paski stanowią tło, a całości nie dominuje motyw,który co tu dużo mówić chcąc nie chcąc i tak przykuwa największą uwagę - mój faworyt wśród serii Cath Kidston ;)

Motyw pokropkowałam w jasnonebieskie i brązowe punkciki, a granicę pomiędzy serwetką a niebieskim paskiem z farby potraktowałam dość solidnie patyną :)

Kolor niebieski nałożyłam wprost na drewno, po wyschnięciu farby delikatnie przetarłam całość. Najlepszy efekt obdarcia z farby dały pionowe przetarcia papierem (bardziej realistyczne postarzanie ;)).

Najwięcej czau zajęło postarzenie elementów metalowych, jak widać na pierwszym zdjęciu była to nówka sztuka i nieźle dawała po oczach swą nowością ;)

 Zaczęłam od przeszliwowania meltaowych części, a następnie przy pomocy gąbki nałożyłam na całość wosk barwiący ~klik~

Na lekko wyschnięty wosk również przy pomocy gąbki, punktowo, w wybranych miejscach nałożyłam farbę (niebieski,który został z malowania pasków). Kiedy farba dobrze już wyschła na farbę nałożyłam patynę, która przybrudziła jasny kolor farby, dając jej rdzawy nalot.

Patyną ozdobiłam też "czyste" metalowe miejsca,które nie były pokryte jeszcze żadnym preparatem (elementy przy korbce).

Całość spoił, a właściwie przeżarł ze sobą ;) lakier w spray'u.O czywiście póniej całość została dodatkowo polakierowana lakierem akrylowym. O tym sposobie na metalowe powierzchnie pisałam już przy okazji drewnianego etui tym razem został on urozmaicony o dodanie patyny :)

Młynek przeznaczony jest do mielenia pieprzu, ten cudowny aromat towarzyszył mi przez cały proces ozdabiania,tak intetnywnie, że kichaniu nie było końca ;)

W kolekcji młynkowej mam jeszcze malenki młynek z kolekcji Włocławka i piękny, starusieńki młynek na desce....ale o nim przy innej "zakręcownej" okazji ;)

 

 

 Pozdrawiam Was gorą...

czy to już będzie przesada? :D

A co tam,

 pozdrawiam  Was gorąco!

kilka dodatkowych stopni nie zrobi nam już różnicy ;)

paniKa

Drobiazgowa półeczka

W weekend znaleziona,

wczoraj oczyszczona,

dzisiaj ozdobiona

p ó ł e c z k a.

 Półeczka na przyprawy, o czym świadczy nie tylko jej rozmiar, ale też odciśnięte na dnie ślady po słoiczkach ;)

Jak widać na zdjęciu powyżej była pobejcowana w ciepłym brązowym odcieniu,który postanowiłam wykorzystać jako bazę do przecierek.

Motyw z serwetki,którą mam u siebie pewnie ładnych już pare lat ;) Delikatny, kwiatowy motyw (Pawia o ile dobrze pamiętam), jednak jakoś nigdy nie było mi z nim po drodze.

Zarzut jaki  serwetka miała postawiony, to jak to zwykle u mnie bywa "zbyt słodki w odbiorze" ;) Ale po mozolnym potraktowaniu serwetki patyną i pokropkowaniu różyczek, motyw jest już zdecydowanie bardziej "mój" :)

Motyw umieściłam na najwyższej z poprzeczek, ale oczywiste było, że ten musi się gdzieś na pracy jeszcze pojawić, żeby całość była bardziej spójna.

Pierwsza myśl to ozdobienie przednich listewek motywem, uznałam jednak, że na pierwszy rzut oka byłoby zbyt różyczkowo. Wybór padł więc na ozdobienie półeczek, ale od wewnątrz, deseczki wyglądają jak pokryte ceratką, tak jak w babcinym kredensie;)

Żeby jednak na przodzie coś się działo, nie było to zbyt nachalne, ale dodawało całości starego szyku, postanowiłam ozdobić listewki koronką. Koronka była w odcieniu ecru, jednak i tak wymagała przybrudzenia. Na początku wybrałam herbatę do nasączenia koronki, ta niezbyt się sprawdziła, więc niezawodna okazała się tu odrobina patyny :) Koronkę przykleiłam przy pomocy kleju introligatorskiego CR.

Jak już wspomniałam bazę do przecieek, widocznych na bokach półki stanowiło brązowe tło z bejcy,którą półeczka była pomalowana w wesji oryginalnej.

Po oczyszczeniu całości z kurzu i brudu, przetarłam zabejcowane elementy (wszystko oprócz miejsc z motywem) kawałkiem świecy. Następnie na całość nałożyłam fabrę w odcieniu beżowym i po wyschnięciu przetarłam papierem.

 Na półce umieściłam część z kolekcji porcelanowych i glinianych dzbanków w wersji mini, przecudnych drobiazgów, których nigdy mało ;) Co prawda przycupnęły tam tylko na potrzeby zdjęcia, ale może już tam zostaną,a słoiczki z przyprawami...poczekają na kolejne znalezisko ;)

Dzisiaj mija rok od założenia bloga,

od napisania pierwszego posta :)

Taką okazję oczywiście trzeba uczcić,

co prawda nie będzie takiej fety 

jak przy narodzinach Royal Baby :D
Wkrótce zaproszę Was do udziału
w pierwszym, rocznicowym candy
u przetarło się :)

pozdrawiam gorąco,
paniKa :)

Druciany k(l)osz

Witajcie :)

Pora na przedstawienie zapowiadanego DIY

czyli szycie drutem ;)

Jakiś czas temu otrzymałam takie oto dwa stelaże. W pierwotnej wersji właścicielka miała je ozdobione brzozowymi witkami. Kosze połączone były ze sobą uchwytami cudnie prezentowały się w brzozowej odłsłonie, ale jak wszystko i one się zużyły, witki zaczęły odpadać. Tak więc kiedy już wszytsko znich odleciało, i zostały oczyszczone trafiły do mnie, ze słowami "już ty będziesz wiedziała co z nimi zrobić" ;)

Oczywiście nie protestowałam i z otwartymi rękami przyjęłam :D

Długo nie miałam pomysłu na ich renowację, bo kiedy głowa zajęta czym innym to i wena opuszcza... Ale jak to mówią co dwie głowy to nie jedna, więc pomocna okazała się tu Mamusia ;)

Podpowiedziała chyba najbardziej słuszne rozwiązanie, czyli stworzenie drucianych koszy.

Jak powiedziała tak zrobiła, całe szczęście, że dostałyśmy dwa stelaże więc każda miała coś dla siebie ;)

W tym ferworze tworzenia od razu zapowiedziałam DIY, dopiero po fakcie dotarło do  mnie, że nie każdy przecież takie stelaże posiada, chyba, że potrafi sam takie zrobić :)

Aaaale po chwili pomyślałam, że idealnym zamiennikiem  będą a b a ż u r y   a konkretnie ich stelaże.
Tak więc jeśli takie posiadacie, ciśnięte gdzieś w kąt, które czekają na obicie materiałem, to może w sezonie letnim niech posłużą jako kosze na kwiaty lub lampiony ?

Dla zainteresowanych poniżej mały kursik, jak taki zmajstrować :

Potrzebujemy:
 -stelaż od abażura przykładowo taki ~klik~  
(eh marzenie, nie mam takiego, ale namierzam ;))
 -siatkę, im cieńsza tym lepsza, moja jest plastikowa, ale wydaje mi się, że najlepsza będzie tzw. siatka hodowlana, cienka stalowa;
- cienki drucik florystyczny, dobrany do koloru siatki 
-nożyczki do cięcia siatki
-ewentualnie farba, jeśli całość będziemy chcieli ozdobić;
- z cierpliwością to nie żarty, oj można się wyciszyyyyć ;)

 

1. Robimy przymiarki. Szwaczka ze mnie żadna, więc wykrój robiłam na oko ;) Przyłożyłam stelaż do siatki, taż żeby na górze i dole zostawić spory zapas siatki. W myśl zasady, że lepiej póżniej uciąć jak ma zabraknąć ;)

2. Jak widać stelaż ma budowe stożka, tak więc wykrój powinien być w formie trapeza, hm wyglądać tak jak rozpruta spódniczka,
to się laik pomądrzył. Ale oczywiście nie prowadziłam jakiś skomplikowanych pomiarów, tylko jak napisałam wyżej, wyciełam prostokąt "z zapasem".
Stelaż dzieli się na segmenty, nie ma mocnych żeby prostokąt nam się nie kosił, więc dzielimy go na wąskie paski i tak sztukujemy co 2-3 segmenty.

3. Zaczęłam naciąganie siatki od dolnej obręczy. Kawałek drutu (nasza nitka;) zawiązałam na słupeł i kawałek po kawałeczku, przechodząc przez każde! oczko siatki szyłam drucikiem na okrętkę ;)
Na upartego można wplatać drucik w co drugie oczko, ale jeśli chcemy, żeby konstrukcja była mocna i służyła długo, lepiej poświęcić się i nawlekać drucik w każde oczko.

4. Następnie zaczynamy mocować siatkę do pionowych poprzeczek. Analogicznie przez każde oczko przewlekamy drucik. Naciągamy siatkę, nic na siłe. Kwadraciki idą troszkę po ukosie, nie dzieje się tragedia, u mnie powstały romby;)

5. Ucinamy nadmiar siatki. Jeżeli oczka dobrze są przymocowane do porzeczek nic nie powinno się poprzecinać. Jeśli "puści nam oczko", też nie mam tragedii, kawałkiem drucika łapiemy następne  oczko siatki i  łączym z poprzeczką.

6. Łączęnie kawałków siatki ze sobą, czyli najgorszy etap. Tym razem nasza druciana nić musi przejść aż przez dwa oczka, nie jest to oczywiście skomplikowane, wymaga tylko więcej cierpliwości ;)

7. Mierzenie "materiału" na dno stelaża oczywiście też odbyło się na oko ;) Postawiłam kosz na kawałku siatki i wyciełam z zapasem potrzebny okrąg.

8. Dno mocujemy też nie pomijając żadnego z oczek. Jest to można powiedzieć najważniejszy element nośny całej konstrukcji, więc powinnno zależeć nam na jego solidnym wykonaniu.
Gotowe druciane stelaże pomalowałyśmy białą farbą, oczywiście niezbyt dokładnie, maziając pędzlem. Było to konieczne, same stelaże były już lekko zardzewiałe (co widać po dłoniach ;), pozatym kolor siatki i drutu był inny.

Uwagi techniczne :
Lepsza do tego typu prac będzie siatka stalowa. Wtedy zamiast używania drucika, bezpośrednio mamy możliwość łączenia ze sobą oczek siatki.
Moje stelaże były już z uchwytami, które były przyspawane. Jednak sami przy użyciu grubego stalowego drutu możeny sobie takie uformować, mocując je do górnej obręczy.

Gotowe druciaki tak się prezentują.

Pierwsza próba obciążeniowa...urwie się dno czy nie?!
Litości nie miałam, umieściłam od razu dość ciężką donicę z werbeną :D 

Udało się, nic nie trzeba było cerować ;)
Wersja pomalowana prezentuje się tak:

To nic, że od wczoraj wszędzie widzę kratki, oczopląsu dostałam ;)chodzi za mną jezcze zrobienie  drucianego klosza, na pewno dobrze znanego Wam z Jagodowego Zagajnika :)

Hm chociaż gdyby do takiego małego stelaża dorobić tylko uchwyt na górze...

Jeżeli posiadacie stare, piękne, wymyślne konstrukcje abażurów...to już Was nie lubię! :D

Wściekła jestem na siebie, bo kilka takich babcinych abażurów, w wesji mini posiadałam,za nic nie mogę ich znaleźć.

A taki miałam chytry plan, żeby pokryć je siatką,pomalować na biało, delikatnie postarzyć patyną i wstawić w nie doniczki z ziołami :)

Ale nie ma tego złego, nie te to inne klosze wpadną mi w ręce, uwaga, klamociarnio nadciągam! :D

Mam nadzieję, że zainspirowałam Was do działania

i jeśli nie w ten weekend to w następny 

sami taki kosz,lambion,osłonkę,klosz

 sobie zmajstrujecie :)

Dobrej nocy na teraz

i samych cudowności na cały weekend :)

pozdrawiam,

paniKa :)